0
‘Nee, Hedy. Voor die zware functie heb ik een man nodig.’ ‘Ik doe mijn werk toch goed?’ ‘Als secretaresse, maar dit is een functie voor een man. Het zit in de genen; kun jij niets aan doen, meid. Daardoor zitten jullie met dat glazen plafond… Wij kerels rennen, schaatsen harder. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Fictie
Met fictie worden teksten aangeduid waarvan het verhaal zich hoofdzakelijk in de fantasie van de auteur (of lezer) afspeelt.
-
Fictie
Spinnenkind
Mijn ‘vrienden’ praten over mij terwijl ze weten dat ik het weet, alsof ik maar een nucleotide ben. Ik ben het spinnenmeisje van het internet, waar ze leugens en verhaaltjes over schrijven, de suikerspin-prinses die een Assepoesterschoentje van Heer Tegelman en zijn bestsellers-team mocht passen. Ze ‘hielden’ zoveel van mij […]
-
Familie, Fictie, Mensen
Bertje (1)
‘Maar vader is toch onder de tram gekomen, moeder?’ ‘Eh… doet er niet toe, Bertje. Hij zou nooit oud zijn geworden. Het zit in jullie nucleotiden. En niet onder de boom in de tuin komen. Begrepen?’ ‘Nucle…?’ ‘Nee, Bertje komt niet buitenspelen, hij is verkouden. Bertje kan niet voetballen, zijn […]
-
Fictie
Mevrouw Gea
Mevrouw Gea roert met haar knobbelige handen door de bak met onderdeeltjes. Zeus en Jezus zitten bij haar, ze drinken een kopje koffie met eigengebakken spacecake. Een beetje giechelig vraagt Jezus: ”Wat ga je vandaag weer eens maken, mevrouw Gea?“ De oude dame kijkt bedenkelijk, een beetje moe. “Ik weet […]
-
Column, Cultuur, Fictie, Politiek
De Binnenhofsuper
‘Wat dacht u van rozen? Nee, alles is biologisch, geen gemanipuleerd DNA of nucleotide… Net zoals mijn zwarte haar: puur natuur. Ik help niet mee aan die vervelende vergrijzing, haha! Tussen het gipskruid zitten zelfs klavertjesvier. Ik heb vanmorgen ook mooie narcissen binnengekregen. Maar kijkt u gerust even rond, meneer […]
-
Fictie
Beginpunt
Ze rijden op paarden van wolken, door troosteloze kou, als vogels niet meer zingen. Ze komen in het duister, gewoonlijk op de vierde dag, wanneer de laatste man gestorven is en wanneer het overgebleven licht spaarzaam als een rookpluim over de aarde glijdt. Geschiedenisboeken spreken van Walkuren, en zij worden […]
-
Fictie
Heraut van de toekomst
Gisteren zat ik met mijn collega’s in een versleuteld plekje in het grote thuiszorgweb. In de huidige samenleving wordt alles uitgedrukt in getallen. Ook de zorg kan er niet aan ontsnappen. De nieuwe rijksrestricties eisen steeds meer mathematische meetwaarden. Alles is economie geworden. In de nabije toekomst zullen woorden vervangen […]
-
Fictie
Angioplastiek
Het kleeft aan de muren, op het plafond en op de grond. De gangen kleuren rood, bruin en zwart. Moderne herauten, met plastiekhoezen over hun officiële narrenpakken, tellen en noteren, hoeveel er zijn gestorven, om straks te laten weten aan hun koningen en koninginnen. Het nieuwe wapen is efficiënt. De […]
-
Fictie, Maatschappij
Eindpunt
De zon schijnt, de vogels kwetteren en het geluid van de hoeven van de paarden begeleiden mijn gedachten in een kalme cadans. ‘Kom, laten we hier wat eten,’ zegt één van mijn metgezellen. Hij stijgt van zijn spierwitte paard af. De overige drie en ik volgen zijn voorbeeld. ‘Heraut, pak […]
-
Fictie, Maatschappij
Dikke Patriek en de vijf enen
Dikke Patriek krijgt zijn ontslag, en een nieuw optrekje, waar hij zich omringd weet met talrijke, bloedmooie, schaars geklede vrouwen, in posters op de muren, en twee Roemenen, eentje in het bed boven hem, en eentje in het bed onder hem. Ze spelen vaak een potje Yahtzee. Ze zeggen niets […]
-
Fictie, Mensen, Natuur
Eindbestemming
Heimwee heeft hij: naar de zee, de golven, de zilte geur en het weidse uitzicht. Het verlangen doet lichamelijk pijn; soms zodanig dat die andere pijn wordt overstemd. Vanuit zijn bed kijkt hij naar buiten: een weiland met koeien omringd door bomen en smalle sloten. ‘Kom, drink een beetje bouillon,’ […]
-
Fictie, Maatschappij
Dikke Patriek
Hij heeft twee mooie kinderen, een villa, geld, tijd voor dure hobby’s, en aanzien, is zelfs ploegbaas in de fabriek. Het maakt hem niet gelukkig. Dikke Patriek kijkt altijd naar het bord van een ander. Daarom is hij ook zo dik, hij ziet nooit wanneer zijn mooie vrouw een tweede […]
-
Fictie
Wie oh wie
‘Gerda, kom je?’ roep ik en ze komt aangeschommeld. Ik doe de voordeur open en we stappen de drukke straat in. Niets deert dit hondje, ze kent haar looprondje uit haar hoofd. Linksaf de Dapperstraat in, ze stopt voor de rijbaan, een tram stuift ons al bellend voorbij. Gerda lijkt […]
-
Familie, Fictie, Natuur
Kokend heet
Oompje, een zeebonk met een buitensporig geribde borstkas, bevoer de zeven wereldzeeën. Nadat op de Yahtzee zijn schip brak heroriënteerde hij een onbewoond tot een bewoond eiland. Elke vrijdag strandde op de kust een acht met stuurman. Zonder het besef nooit meer thuis te raken hongerden de acht telkens naar […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties