Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Hoogbenige majesteit

6 mei 2017 | 120w | Han Maas | 10 |

‘Je moet ergens je tanden inzetten en nooit meer loslaten. Als een pitbull. Dat moderne gewauwel over een win-winsituatie is flauwekul.’
Zo kwam ze binnen, dat waren haar eerste woorden. De Chaneluitgave van Juffrouw Ooievaar. Parelwitte tanden op hoge benen; dat was mijn beeld. Maar dat irritante geluid… Geklepper haast.
Sommigen keken niet alleen letterlijk tegen haar op, maar volgden haar in alles wat ze zei als een kudde ‘Woefdrammen’. Ze zeiden nog net niet ‘hoogbenige majesteit’ tegen haar.
‘s Morgens kwam ze met haar rolkoffertje hooggehakt het kantoor in. Ze keek op iedereen neer en koos haar Woefdram voor de dag.

‘Kan je niet kloppen?’ vroeg ze klepperend.
‘Ja,’ zei ik glimlachend.
Op haar bureau lag een tube kleefpasta.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »