Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen, Natuur

Bevrijd

25 april 2017 | 120w | Nel Goudriaan | 21 |

‘Ik leid je naar grazige weiden,’ zeg je. Dat klinkt me als muziek in de oren. Ook verlang ik naar de ‘wateren der rust’, waarover ik je vaak hoorde zingen, terwijl je me zacht streelde. Waarschijnlijk heb je nooit beseft dat ik me opgesloten voelde in de duisternis. Je praatte vrolijk tegen me, maar je keek me niet in de ogen waardoor je mijn verdriet niet peilde.

Maar vandaag is alles anders. Je opent de deur en ik zie het licht binnenstromen. Ik huppel, ik spring, ik ren. Uitzinnig van vreugde ben ik, als ik de intens groene kleur van het weiland aanschouw. De geuren van vers gras en boterbloemen dringen diep mijn neusgaten binnen. Luidkeels loei ik: boe boehoe.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

38 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »