0
Elf verschillende brillen heeft mijn moeder. Ze liggen keurig in een speciaal brillendoosje. Elke ochtend koos zij een bril uit, totdat het echt niet meer ging. Haar reumatische handen krijgen het niet meer voor elkaar. Dus draagt ze nu al een week de blauwe bril. Ook bij haar groene vest. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Mensen
Bril nodig…
Afgegraven terrein, hoge zwarte zandheuvels, een beetje sinister, gezien door de ogen van het kind dat ik toen was. Ik herinner me een houten gebouw, helemaal aan het andere eind van het terrein. Het was gevaarlijk met al die grote zandhopen en enorme kuilen. Helemaal in ons spel opgaand, op […]
-
Communicatie, Mensen
De gevallen bril
Als kind en jongeman was ik bang voor bloed, zelfs al als ik het woord hoorde uitspreken, laat staan bij een bloedneus. Ook het zien van een injectienaald was mij een gruwel. Als eerstejaarsstudent moest ik medisch worden gekeurd. Uiteraard werd er ook bloed geprikt en kon ik daar niet […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
Bril
Men zei dat hij verslaafd was aan alcohol, coke, gokken en seks. Dat vond ik wel stoer. Het was 1987 en ik was druk doende mijzelf te ontdekken. Dat deed ik vaak met behulp van anderen. Beïnvloed door schrijvers en muzikanten probeerde ik te achterhalen wat ik belangrijk vond en […]
-
Column, Liefde, Mensen
Treinliefde
Meteen zag ik je zitten. Iets verderop. Een gedistigneerde vijftiger met gepoetste schoenen en compacte bagage. Mobiel in de aanslag. Soms zacht pratend, bijna fluisterend, Ik keek naar mijzelf, een vrouw van zekere leeftijd. Ik hield mijn adem in. Had je mij gezien? Wat zou je doen? Ik pakte mijn […]
-
Mensen
Eindelijk op reis
Jarenlang had Annie moeder aan het hoofd gezeurd: ‘Gaan we een keer met de trein?’ Moeder legde keer op keer uit: ‘We hoeven nergens naartoe en een treinkaartje is veel te duur om zomaar te kopen.’ Nu kijkt Annie naar haar weerspiegeling in het treinraampje. Haar linkervlecht zakt langzaam uit, […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Onderweg
De eerste keer dat ik hem zag, was hij net te laat. De week daarna zat hij tegenover mij. We raakten aan de praat. Zo volgden er vele vrijdagen. Onze gesprekken verdiepten zich; we leerden elkaar kennen, zonder elkaars achternaam te weten. Na verloop van tijd waren zijn lange haren […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Jonge mannen
Met Gods water over Gods akker is het slijk verspreid als mest voor de akkers en zand in beide ogen het overzicht kwijt de rust verstoord de grond weggezakt de vloer verlaten geverfd het haar gedicht de plooien met tussen de wenkbrauwen botox bij de televisiepersoonlijkheid of er verschil is […]
-
Mensen
Op schema
Zestig jaar geleden kwam ik hier, een stationsperron ergens in India. Ik hoopte in dit land geluk te vinden; ik vond alleen maar tegenslag. De treinen rijden hier langzaam en komen moeilijk tot stilstand. Dat gaf me tijd om te twijfelen toen ik voor de trein wilde lopen. Ik besloot […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Koffiemuts
Toen ik begon met twitteren snapte ik niets van het fenomeen. Gaandeweg het proces kwam ik tweeps tegen die me wat op weg hielpen, die er ook voor zorgden dat ik bleef terugkomen. Sommige van die tweeps gaven me een warm en fijn gevoel. En toen ik iemand tegenkwam die […]
-
Cultuur, Familie, Mensen
Wie wat bewaart…
Het is bijna carnaval; mijn broertje heeft de tuba alweer geolied. Opa’s tuba, waarmee hij vroeger in een joekskapel speelde. De kapel werd opgeheven, maar de tuba bewaard. Opa komt vast weer kijken hoe zijn oude tuba het doet in een nieuwe joekskapel. Stickers van vroeger naast die van nu. […]
-
Column, Mensen
Een onbekende vertraging
‘Jeetje, het zal je auto maar zijn,’ riep ik uit, toen ik in de krant een foto zag van een uit elkaar gereten auto. De inzittende was overleden, maar daaraan hechtte ik weinig belang. Tot ik die avond hoorde dat die inzittende onze buurman en huisvriend Jan-Willem was. Lang liep […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Duister
Als ik op mijn bed lig, zie ik telkens rond middernacht het licht door mijn raam over de muren en het plafond bewegen. ‘Kunt u even meelopen?’ ‘Waarom, als ik vragen mag?’ ‘We hebben wat vragen over uw bril en de opmerkelijke winst die u gemaakt heeft.’ Over mijn schouder […]
-
Mensen
Debuut
Na veertien jaar zwoegen was het eindelijk af en uitgegeven. Sinds de presentatie nam hij elke dag het boek ter hand en wreef met zijn vingertoppen over de omslag. De titel was met kapitalen in reliëf aangebracht. Eronder zijn naam, niet te opzichtig, maar goed te lezen. Het was moeilijk […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties