Schrijf mee!
« »

Column, Mensen

Een onbekende vertraging

7 februari 2013 | 119w | Grim | 4 |

‘Jeetje, het zal je auto maar zijn,’ riep ik uit, toen ik in de krant een foto zag van een uit elkaar gereten auto. De inzittende was overleden, maar daaraan hechtte ik weinig belang. Tot ik die avond hoorde dat die inzittende onze buurman en huisvriend Jan-Willem was. Lang liep ik rond met een schuldgevoel dat zijn auto mijn aandacht trok, en niet zijn dood. En lang heb ik zelfmoord als eerste met treinen geassocieerd.

Het waren de jaren en talloze persoonlijke ervaringen met de NS die mijn kijk op dit voorval hebben veranderd. Ik ben ouder, harder en cynischer; noem het volwassen. Nu worstel ik met andere vragen.

“Hoe lang heeft híj eigenlijk op die trein moeten wachten?”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Grim of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »