Schrijf mee!
« »

Mensen

Op schema

8 februari 2013 | 120w | Hadeke | 12 |

Zestig jaar geleden kwam ik hier, een stationsperron ergens in India. Ik hoopte in dit land geluk te vinden; ik vond alleen maar tegenslag. De treinen rijden hier langzaam en komen moeilijk tot stilstand. Dat gaf me tijd om te twijfelen toen ik voor de trein wilde lopen. Ik besloot te gaan zitten.
De politie plaatste een lint en de bevolking bracht me voedsel en kleden. Ze zagen me als een heilige en noemden mij vanaf toen ‘Sahib Doubt’.
Ik voel me schuldig. Vandaag maak ik daar een eind aan. Ik zie de trein naderen. Voorzichtig sta ik op.
Mijn hart! Het stopt! Ik zak terug.
Terwijl het leven wegvloeit weet ik dat mijn laatste reis op tijd begonnen is.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »