Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Mensen

Ontspoord

8 februari 2013 | 120w | Dirkje | 27 |

De deur ging open en de rooklucht sloeg in mijn gezicht. Een kleine oude vrouw met lang witgeel haar keek me met grote ogen aan. We kregen geen aai over de bol of kneepje in de wangen. Ik kon me niet herinneren dat ik haar ooit eerder had ontmoet. Dit was ze dan.
Eenmaal binnen kregen mijn ouders slappe koffie in vieze kopjes. Mijn zus en ik moesten maar even een blikje fris gaan halen bij het tankstation aan de overkant. Toen we terug liepen met onze cola, zagen we hoe mijn vader nog net een koffiekopje kon ontwijken. “Kom liefjes, we gaan”, zei hij.

We noemden haar wel altijd Oma Trein, maar in feite spoorde ze voor geen meter.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Dirkje of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »