Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

Duister

6 februari 2013 | 120w | Hadeke | 9 |

Als ik op mijn bed lig, zie ik telkens rond middernacht het licht door mijn raam over de muren en het plafond bewegen.

‘Kunt u even meelopen?’
‘Waarom, als ik vragen mag?’
‘We hebben wat vragen over uw bril en de opmerkelijke winst die u gemaakt heeft.’
Over mijn schouder zie ik hoe Willy vanachter de pokertafel weg wordt geleid. Op heterdaad betrapt. Samen hadden we de kaarten met inkttekens bewerkt. Ik kon ze door mijn infraroodbril zien. We zijn te lang doorgegaan.

Dit is de ruimte waar ik nog jaren door zal brengen. Ik vraag me af of het licht van de locomotief mij hoop voor het leven na mijn straf geeft of een verlangen om ervoor te springen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »