Als ik op mijn bed lig, zie ik telkens rond middernacht het licht door mijn raam over de muren en het plafond bewegen.
‘Kunt u even meelopen?’
‘Waarom, als ik vragen mag?’
‘We hebben wat vragen over uw bril en de opmerkelijke winst die u gemaakt heeft.’
Over mijn schouder zie ik hoe Willy vanachter de pokertafel weg wordt geleid. Op heterdaad betrapt. Samen hadden we de kaarten met inkttekens bewerkt. Ik kon ze door mijn infraroodbril zien. We zijn te lang doorgegaan.
Dit is de ruimte waar ik nog jaren door zal brengen. Ik vraag me af of het licht van de locomotief mij hoop voor het leven na mijn straf geeft of een verlangen om ervoor te springen.
Hier http://www.ad.nl/ad/nl/1531/Po.....s-op.dhtml een andere bron van mijn inspiratie, maar helaas niet in Houston. Vandaar geen link in het verhaal zelf.
@Hadeke Hij is weer fijn!!
Nice Hadeke!
Ik vraag me alleen af of je voor jaren de bak ingaat voor oplichting tegenwoordig.:-)
@boogje tegenwoordig niet meer, maar in de tijd dat dit verhaal zich afspeelt … 🙂