0
Ze was altijd bang geweest om mensen toe te spreken. Als ze vroeger een spreekbeurt moest houden, lag ze nachten ervoor wakker, misselijk en trillend. Dan moest ze door haar ouders naar school gesleept worden. De juf kon al haar overredingskracht gebruiken, maar haar jammerende leerling zou geen zinnig woord […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Fictie, Mensen, Natuur
Strandtent
Hij leunde achterover in de kussens van de loungestoel. De wind gleed langs de glazen schermen die rond het terras stonden en speelde met zijn haar. Af en toe werd zijn huid geraakt door opwaaiend zand, korreltjes bleven hangen in zijn baard. Het was dorstig weer. Hij bestelde met een […]
-
Fictie, Mensen
Schrikbeeld
Dit zijn dagen dat ik denk dat ik er niet meer uitkom. Ik ontwikkel tunnelvisie en er komt geen einde aan die tunnel. Weer een bocht, maar geen tegenlicht. Hoe lang nog? Zal het ooit goed komen? Met de moed der wanhoop raap ik mijzelf bij elkaar en sleep mijzelf […]
-
Column, Fictie, Mensen
De scheiding die niet doorging
‘Hou je van haar?’ vroeg ze. Hij gaf geen antwoord. Zoals hij daar op de bank zat kon ze hem niet goed zien. Door het tegenlicht zag ze alleen zijn silhouet. Zijn krachtige kaak tekende zich scherp af in het laaghangende aprilzonnetje. Hij boog zich voorover en pakte zijn glaasje […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Sterker
Zonsopkomst, normaal mijn tijd voor haar. Een steuntje door even aan haar te denken. Vandaag heeft ze aandacht voor mij. Als een feniks komt ze vanuit de roodgloeiende ochtendzon over de top van het duin op mij af. Door het tegenlicht zie ik eerst slechts haar fraaie contouren. En ondanks […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen, Natuur, Poëzie
meisje in Lapland
Ik zie van het meisje het witte gezicht ik zie haar mond, haar witte tanden daar ver weg, in het noordelijke tegenlicht kus ik haar, grijp ik haar handen Ze lacht, zegt, ‘Kijk dat is mijn vader’ met wie je straks schaak kunt spelen alleen zo kom je hem een […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
De verbouwing
Ze vond het niet meer leuk, de blaren op haar handen deden verschrikkelijk zeer. Inmiddels 3 jaar geleden had ze samen met Twan een jaren dertig woning gekocht in Den Haag. De locatie was goud waard, dichtbij Centraal Station en het Oude Centrum. Twan was superhandig, de verbouwing kon hij […]
-
Familie, Mensen
Koffiedik kijken
Zo nu en dan slaat ze haar blik omhoog en kijkt door het raam. Donkere wolken pakken zich samen, splijten bij de volgende donderslag weer open, licht en tegenlicht spelen een verhelderend spel. Haar vingers liggen ineengestrengeld in haar schoot. Dan licht het scherm van haar gsm op. Een sms. […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
Weggeefprijzen
‘We worden slapend rijk, let maar op.’ De projectontwikkelaar zwaait met een glanzende brochure. ‘Nieuw Koningsduin krijgt een uitstraling die aansluit bij het unieke karakter van Duin en Bosch.’ De woorden rollen moeiteloos uit zijn mond. Hij buigt vertrouwelijk voorover. ‘Participatie is het toverwoord. Daar stinkt iedereen in. Zeker die […]
-
Communicatie, Eten & drinken, Mensen
Logboek
Maandagochtend vertrok de man uit Stockholm. Midden in de nacht rijd ik via Hamburg naar de Nederlandse grens. De ruitenwissers draaien op volle toeren. Ik drink mijn zesde pilsje en probeer me op de witte streep te concentreren. De doodstille weg werkt hallucinerend. Ineens zie ik tegenlicht. Moet ik daar […]
-
Communicatie, Cultuur, Mensen, Poëzie
Momentopname 21 lentes
Winters ochtendgloren verschaft magisch spiegelbeeld. Tegenlicht vraagt gedwee om vastlegging. Haastige benen klimmen via stalen ros op de pauze van werkvloer, stappen af bij Latijns kruis, gezeten op het middenschip van steentjeskerk, dat zich laat associeren met vlieger zonder jas en staart, o zo graag alle onrust onder de deken […]
-
Fictie, Mensen
Hete brok
Slaperig kijkt hij door de spleetjes van zijn ogen. Zoals wel vaker stapt ze ogenschijnlijk onverschillig voorbij. Haar lange benen prikkelen hem, onbewust hapt hij naar adem. Alsof ze niet bewust is van zijn brandende blik, blijft ze staan en rekt zich uit. In het tegenlicht ziet hij de contouren […]
-
Mensen
Stuk geluk
In de bibliotheek werkte een jonge vrouw met verloren schoonheid. Je zag het aan haar oogopslag en de rammelende motoriek waarmee ze een vers diepvriesgebakje met koffie serveerde. De enige klant was ik en ze had het er maar druk mee. Een kletspraatje, over ditjes en datjes, het weer en […]
-
Cultuur, Familie, Mensen
De tentoonstelling
Ik dwaalde rond op een fototentoonstelling. Ik had er eigenlijk weinig zin in, maar ik had geen andere keuze. Ja, een mens moet toch brood op de plank? Ik slenterde dus verder en krabbelde hier en daar wat op mijn blocnote. *Zucht* Ik kon nu thuis zitten in mijn zetel […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties