Jaloers ben ik op schrijvers van toekomstromans en science fiction. Op de eerste plaats omdat het geduld voor lange teksten ontbreekt en op de tweede plaats omdat ik al mijn best moet doen het heden bij te benen. Het eerste zou ik kunnen tackelen na mijn pensioen. Een uitdaging en wapening voor het zwarte gat. En hoppa, daar is de link meteen richting science fiction. Er zijn grote voorbeelden die ik graag zou volgen. Bij de meesters moet je beginnen. George Orwell’s 1984 is al een mooie. Planet of the apes kan ook. Of Terry Pratchet’s fameuze Discworld. Fantastisch. Maar zijn kwaliteit in kwantiteit bereik ik nooit. Tot slot het maatschappelijk vooruitzicht geboden in Dave Egger’s The Circle, realistisch, doodeng.

@Mien. Als ik daar enkele namen aan mag toevoegen van persoonlijke favorieten: Philip K. Dick, Ursula Le Guin (tussen Fantasy en SF in), Robert Sheckley en Arthur C. Clarke (van 2001: A Space Odyssey) (en natuurlijk nog enkele tientallen anderen)
Overigens bestaat er ook het genre van de Micro SF stories; dan hoef je niet te wachten tot je pensioen (straks mogelijk vanaf je 90e).