Schrijf mee!
« »

Communicatie, Liefde, Mensen, Natuur, Poëzie

meisje in Lapland

9 april 2014 | 120w | Jose van Rosmalen | 7 |

Ik zie van het meisje het witte gezicht
ik zie haar mond, haar witte tanden
daar ver weg, in het noordelijke tegenlicht
kus ik haar, grijp ik haar handen

Ze lacht, zegt, ‘Kijk dat is mijn vader’
met wie je straks schaak kunt spelen
alleen zo kom je hem een beetje nader
hij wil niet dat je zijn dochter komt stelen

Met laarzen lopen we door het moeras
ze zegt ‘kijk een das, daar loopt een hermelijn’
we voelen ons nog groener dan gras
als we in het oude boshuis samen zijn.

In elkaar vloeien heden en verleden
hand in hand gaan voelen en weten.
het is nu bijna vijftig jaar geleden
het meisje en ik zijn het niet vergeten

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »