Mijn buurvrouw is geboren in Thailand, begrijp ik. Het verhaal van haar verhuizing ken ik niet. We praten vooral met handen en voeten met elkaar, en dan over het weer. Wat ik wel weet, is hoe goed ze haar tuin verzorgt. Met heel veel zorgvuldigheid wordt er geplant, gepoot en geschoffeld. Soms lijkt het alsof ze haar planten lieve woordjes toefluistert. Het gemak waarmee zij dan op haar hurken zit, is wel wat jaloersmakend.
Laatst zag ik haar bezig in het steegje achter onze huizen. Ze wenkte me en liet een zakje wilde bloemenzaad zien. ‘Zij straks bloeien’, zei ze met een glimlach. Een fleurig stukje op een onooglijk plekje, wat een vooruitzicht! Meer aankondiging heeft een lente niet nodig.
« Vooruitzicht (3): Oogkleppen af
Salbutamolaffaire »
« Vooruitzicht (3): Oogkleppen af Salbutamolaffaire »
Column, Communicatie, Mensen, Natuur
Zeg het met bloemen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Vooruitzicht (3): Oogkleppen af Salbutamolaffaire »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat lief. Een kleurenexplosie hopelijk in het verschiet.
Ha Lisette. Bloemen zeggen mij ook veel. Om te geven, te krijgen en ik koop elke zaterdag een bosje bloemen.
Dat doe ik al tientallen jaren en ik hoop dat nog lang te mogen doen.
Ik word altijd blij als er ineens een klaproos tussen tegels in de stad tot bloei is gekomen.
@Mien: klopt Mien, wat een klein gebaar kan doen.
@Levja; klaprozen zijn ook mijn favoriet. Wat een lef om je zo te laten zien tussen alle beton.