Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Schrikbeeld

10 april 2014 | 120w | JelStein | 4 |

Dit zijn dagen dat ik denk dat ik er niet meer uitkom. Ik ontwikkel tunnelvisie en er komt geen einde aan die tunnel. Weer een bocht, maar geen tegenlicht. Hoe lang nog? Zal het ooit goed komen? Met de moed der wanhoop raap ik mijzelf bij elkaar en sleep mijzelf door de dag.
Het is nacht geworden. Ik laat mij wegzinken in de armen der nachtelijke vergetelheid. De nacht die het voor mij acceptabel maakt dat ik het licht niet zie. Het is nu immers voor iedereen duister.
Dan schrik ik plotseling wakker, drijfnat van het zweet door een schrikbeeld: Wat nu als het licht aan het einde van de tunnel afkomstig is van de koplampen van een binnenstormende trein?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »