0
Ben je het al beu, lieve Daniel? Mijn kusjes op je rode lipjes en koele neusje, en op je oogjes… op je wangetjes, alle rimpeltjes in je voorhoofdje, je zachte nekje… op je oortjes, je kinnetje, je haartjes… Heb je er al genoeg van… mijn hoge stemmetje wanneer ik je […]
Familie, Liefde, Mensen
Daniel
Familie, Fictie, Maatschappij
Dwangneurose of bijgeloof deel 1
Oom Jaap deed alles altijd drie keer: het licht aan en uit, zoenen… Hij had zelfs drie kinderen. Toeval? ‘Waarom doet u dat?’ vroeg ik hem toen ik daar oud genoeg voor was. ‘Weet ik veel, dat doe ik al zolang ik mij kan herinneren.’ ‘Bent u daar nooit voor […]
Communicatie
Tieners
M: “Yo, r u there????” C: “Trlk, wzup” M: “kweenie” C: “lol” C: “Jij bent lijp” M: “Eg nie. In luv, dat wel” C: “Ja, haha. Heb jem nog gezien?” M: “Nope, ik w8 tot hij appt” C: “Heeft ie dat nog nie gedaan????” M: “Nope :-(” C: “Wat een […]
Cultuur, Mensen
Morituri te salutant!
‘Wat denkt u, is hij nog te genezen, doctore Galenus?’ De larista was bezorgd over zijn Noordse gladiator. De rode vechtersbaas was zijn geliefdste strijder. Toegegeven, er waren ooit beteren. Twee rare Galliërs bijvoorbeeld. Die dikke was onverslaanbaar. Jammer dat ze terug gingen. De doctore bekeek de buikwonden van de […]
Fictie, Mensen, Natuur
Bruine Blauwtjes? (Blauwtjes 2)
‘Oma! U staat in de krant!’ ‘Echt?’ Mevrouw Kramer veinst verbazing. ‘Hier staat dat u de eerste bent die de Blauwtjes gezien heeft. Ze zijn nu ook in de stad gesignaleerd. Zouden ze nog in uw heg zitten?’ ‘Geen idee.’ ‘Ik ga kijken!’ Sanne springt op. Mevrouw Kramer ziet Sanne […]
Communicatie, Eten & drinken, Mensen
De dorstige zwerver
Uitgeput van hoest trok de zwerver de deurklink van de dorpskerk omlaag en duwde zich naar binnen tegen de zware deur. Zich vasthoudend aan de kerkbanken strompelde hij richting altaar. De kapelaan zag het met lede ogen aan. Niet weer, dacht ie. Zweet, zo noemde de kapelaan de zwerver, bracht […]
Liefde, Mensen
Voetjevrijen
Zelfs als ik alleen slaap, vrij ik voetje. Met mezelf. Het voordeel is dat de schepping mij twee voeten heeft geschonken. Nog een pluspunt is, dat deze daardoor warm blijven. Nu moet ik zeggen, dat ik zelden koude voeten heb. Alleen als ik ziek ben. Toen ik mijn hondje nog […]
Communicatie
Flegmatiek
Het mag wel weer eens, verdedig ik me tegen mezelf. Ik strijk met mijn wijsvinger langs mijn oor en mijn voet tikt ritmisch op het beton. Ik probeer een keuze te maken. In de eerste kolom zitten Mini’s. Die zijn het goedkoopst, maar de portie is – zoals de naam […]
Mensen
Vuur versus water
Hij zit daar stoïcijns voor zich uit te kijken, met een pijp half bungelend tussen zijn lippen geklemd. Ergens ver weg hoort hij zijn vrouw allerlei verwensingen naar hem schreeuwen, terwijl ze maar een paar meter van hem verwijdert is. Het dringt niet tot hem door. Met zijn onverstoorbare houding […]
Column, Fictie, Mensen
Even Apeldoorn bellen
Elke avond schreed de kapitein van de ferry met zeemijlstappen van boeg tot achtersteven. Hij surfte op golven van zelfvertrouwen, flegma en arrogantie. Een luchtbel in wit uniform, handig op zee 1ste klasse. Deze expedities eindigden op het achterdek. Was het er killetjes, liet hij zijn kiel halen. De officier […]
Column
Tik Tak
Vanuit een vreemde bekeken moet het heel raar ogen. Een volwassen vrouw die met haar wijsvinger continu over het randje van haar linker oorschelp strijkt. Steeds opnieuw. Het gevoel van de subtiele – nauwelijks waarneembare – onderbreking van de zachte koude huid eromheen geeft mij rust. Vraag me niet naar […]
Communicatie, Fictie, Mensen, Studie & werk
Collega’s
“Als je het hebt over flegmatici,” Richard knikte veelbetekenend in de richting van Daan, “zijn vrouw net overleden, vanmiddag de begrafenis, maar hij is vanochtend gewoon op zijn werk.” Ik was geschokt, ik moest wat doen, ik stapte op Daan af. “Sterkte!” “O,” zei hij verbaasd, “dank je.” “Ik ben […]
Column, Maatschappij
Honden leven!
Soms krijg ik bezoek. In het begin kwam ik beleefd van mijn bed om te groeten, maar de meesten lopen zo snel weer door, dat ik nu niet eens meer moeite doe mijn hoofd op te tillen. Zo ook wanneer er een man en een vrouw voor mijn cel blijven […]
Poëzie
Volle maan: Oedel
In het afgelegen dorp keek men grimmig tegen alles aan dat was eeuwen zo en zal niet anders verder gaan totaal geïsoleerd schoot de schrik erin op de nacht van de komst van de vluchteling. Men greep naar de vlegel en de bijl en de riek ik diende met mijn […]
Communicatie, Mensen
Welkoop
Het gemis wordt vanzelf minder. Ook dat van het vreemde, dat wat je eigenlijk niet kent. Afgelopen vrijdag werd ik er weer door overvallen, het was bij de Welkoop, ik paste een paar nieuwe klompen. Het vragende gevoel over hoe het gaat met die éne. Vervolgens kun je jezelf afvragen […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties