“Als je het hebt over flegmatici,” Richard knikte veelbetekenend in de richting van Daan, “zijn vrouw net overleden, vanmiddag de begrafenis, maar hij is vanochtend gewoon op zijn werk.”
Ik was geschokt, ik moest wat doen, ik stapte op Daan af. “Sterkte!”
“O,” zei hij verbaasd, “dank je.”
“Ik ben onder de indruk,” zei ik, “iedereen zou een paar dagen vrij nemen in jouw plaats.”
“Nou … dat weet ik niet hoor,” stamelde Daan. Hij keek op zijn horloge. “Ik moet weg. Vergadering. Leuk je even gesproken te hebben.”
Richard was duidelijk zeer geraakt. Ik zag hem tranen wegvegen en hij wendde zijn hoofd af toen ik naar hem terugliep. Ik legde troostend mijn hand op zijn schouder. Hij schokte helemaal.
Beste Gijs,
God zij dank zijn er zo maar weinig.
Flegma sluit trouwens emotie niet uit. Laconiek of met ironie reageren is in een aantal situaties wellicht de beste houding.
b.v
Wie bij naderend ontslag meteen fors over de rooie gaan, verbetert zijn sutuatie meestal niet.
Mooi schetsje!
Met vriendelijke groet + hartje,
Chris
Pijnlijke situatie. Goed weergegeven, wat de houding van Daan doet met de hp,
Ook realistisch, soms rennen mensen na een overlijden gewoon door en storten later in, als het besef doordringt.
<3
Dit is pas flegmatisch! Zo goed geschreven!
Bijzonder en ontroerend.
Oeps, ik vrees dat ik met dit verhaal wat ben doorgeschoten.
Excuses aan degenen die geraakt waren door mijn verhaal.
Mijn idee was de volgende:
hp is naïef,
Daan heeft geen idee waar hp het over heeft.
Richard haalt een misselijke grap uit met hp, en wendt op het eind zijn hoofd af om te verbergen dat hij stikt van het lachen.
Gijs, dat las en lees ik niet in je verhaal zoals dat er staat,