Elke avond schreed de kapitein van de ferry met zeemijlstappen van boeg tot achtersteven. Hij surfte op golven van zelfvertrouwen, flegma en arrogantie. Een luchtbel in wit uniform, handig op zee 1ste klasse. Deze expedities eindigden op het achterdek. Was het er killetjes, liet hij zijn kiel halen. De officier hoopte op een zeemeermin. “Zeemeerminnen minnen meer dan sea hostesses,” dacht hij wensvol. Waarna hij richting kajuit stevende. Dra sliep hij als een hangmatroos. Op een nacht voelde hij zijn schip bruut manoeuvreren. Onmiddellijk stoomde hij naar de brug. Een kolossale ijsberg verrees uit de mist… De stuurman meed vakkundig het onheil. Als beloning loste de kapitein hem af.
De herstellingswerken aan de vuurtoren van de haven duurden dertien maanden.

Hahaha, sterk! <3
Lief buitenboek,
Vandaag las ik een verhaal met een hele mooie schrijfstijl.
Dank je, Sanne!
@ VmetdeVork, jouw reacties zij poëtischer dan mijn stukjes.
Geweldig, wat een fantasie en leuke woordspelingen! Ik zou nog wel een witregel plaatsen voor ‘Op een nacht’. Maar verder super!
Dank je wel, Irma. Doet goed!
Heel leuk stukje met mooie woordspelingen!
Bedankt Katie, da’s lief!