Matineus als ik ben, zet ik zondagochtend ‘Jerry’ in elkaar. Maar het liefst sla ik ‘m in elkaar. Ik haat inbusbouten en het meegeleverde sleuteltje dat je niet kunt ronddraaien omdat het tegen de kastwand stuit. Jerry blijft klierend kieren. Gefrustreerd doe ik mijn hardloopkleding aan en ga naar het […]

‘Neen, nicht Alida, ik ben niet matineus.’ ‘Je stond toch altijd vroeg op?’ ‘Ja, toen ik nog wekkermatig aan mijn arbeidsplicht voldeed.’ ‘Je kunt wel een ochtendmens worden, Vreeswijk.’ ‘Wie zegt dat?’ ‘Coaches van de sociale media. Je staat om zes uur op, neemt een koude douche, eet iets gezonds…’ […]

‘Dit is toch niet normaal meer.’ ‘Wat is er gebeurd?’ ‘We zijn matineus, we komen net onder de douche vandaan – modern koud – ik sta in mijn Jansen en Tilanus, beginnen mijn kinderen toch te trillen…’ ‘Door die koude douche of door u in uw ondergoed?’ ‘Nee! Door die […]

Slechts enkele feiten – het moet wel juist zijn – check ik op internet. Maar ik schrijf vanuit mijn eigen gedachte, ziel en zaligheid. En natuurlijk heb ik het Groene Boekje digitaal opengeslagen. Dat is me weleens verweten. Ik zoek op, onthoud, vergeet, zoek op… Een perpetuum mobile van taalstudie […]

Elke ochtend staat een van mijn broers om 06.15 uur op. In mijn ogen ben je dan een matineus mens of een gewoontedier. Als je er eenmaal aan gewend bent is het geen grote prestatie. Net zo min als je elke dag anderhalf uur fietst. Gewoon voor de lol, ik […]

‘Het platteland wordt door urbanisatie verpest.’ ‘Urbanisatie verpest het platteland.’ De vraag is: welke zin is lijdend en welke bedrijvend? Ofwel passief of actief? De eerste zin is lijdend. ‘Platteland’ Ligt er lijdzaam plat bij te kijken wat urbanisatie aanricht, maar omdat platteland als oorspronkelijk lijdend voorwerp het onderwerp is […]

Van grachtenpand naar industrieterrein. In de kantoortuin heerst een hydrocultuur van planten in grote potten met steentjes en flesjes water op bureaus. Archiefkasten als afscheiding veroorzaken ‘valwinden’ in een onbeheerst klimaat van ruziënde collega’s die klagen dat het te warm of te koud is in ‘hun tuintje’. Van de gang […]

“Mag ik er even langs, Richard?” Met haar jas in haar ene en een kop koffie in haar andere hand schuifelde Britt tussen de rij stoelen naar de laatste vrije zitplaats. Britt was onder haar dorpsgenoten een graag geziene bezoeker van gemeenteraadsvergaderingen. De burgemeester en consorten dachten daar anders over: […]

Mijn stad breidt zich uit: een enorme wijk ontstaat, met veel grote huizen. De huizen hebben het boerenlandschap overgenomen. Een heel dorp raakt omsingeld. Het maakt me boos: ik ben tegen urbanisatie, het oprukkende stadsleven verpest de omgeving. Tevreden woon ik in mijn wijk: voldoende groen, buiten het lawaai van […]

Amsterdam die grote stad, met hoeveel letters schrijft men dat? De clou ging volledig aan mij voorbij. Ook vandaag de dag gebeurt me dat nog wel eens. Ik kan er prima mee leven. Het is en blijft voor mij de grote stad, Amsterdam. Toch is groot hier betrekkelijk, er wonen […]

Wachten op renovatie, nieuwbouw? Voor hetzelfde letterlijke geld huurden de mensen uit de volksbuurten een huis in Almere. Zelfs kopen: een Premie A-woning. Ze bleven een beetje tussen de allochtonen zitten… Kom nou! Maar volksbuurten zoals de Pijp werden yuppenbuurten. Dat is toch ook een bepaald slag mensen, zeg maarrr. […]

Het idee was “Kraft durch Freude” maar het paradepaardje voor deze urbanisatie is geheel mislukt. Niemand minder dan Adolf Hitler gaf opdracht om deze kolos te bouwen. Met een lengte van 4,5 kilometer nog steeds het langste gebouw van Europa. Bekend onder de naam ‘Prora’ te vinden op Rügen. Het […]

Het lange weekend nodigt uit om eropuit te gaan. Dat ik niet de enige ben met deze gedachte zal later blijken. De domstad is niet alleen uitstekend bereikbaar maar heeft het treinstation naast de bezienswaardigheid. De dagjesmensen bevolken de stad, zelfs voor het toilet staat een lange rij. Het is […]

Vader reed in de zomervakantie zich het heen en weer van Amsterdam naar de camping in Bakkum waar moeder de vrouw en de koters verbleven. Weg uit de rumoerige benauwde stad. In het voorjaar verdrongen geïndividualiseerde stadsmensen zich om een goed plekje te bemachtigen. Vader verbleef er twee weken achtereen […]

Ergens vind ik de grote stad fascinerend. Het blijft boeiend dat we graag op een grote hoop wonen. Gisteren sjouwde ik door één van de beroemdste steden ter wereld. De stad waar miljoenen mensen jaarlijks heen gaan, om naar een stapel aan elkaar geklonken ijzeren balken te staren. Of wat […]