Ergens vind ik de grote stad fascinerend. Het blijft boeiend dat we graag op een grote hoop wonen. Gisteren sjouwde ik door één van de beroemdste steden ter wereld. De stad waar miljoenen mensen jaarlijks heen gaan, om naar een stapel aan elkaar geklonken ijzeren balken te staren. Of wat ijzerwerk aan een hek hangen en het liefde noemen. Nogal wat schrijvers en dichters vonden en verloren hun liefdes in deze prachtige stad. Of bleven er naar zoeken.
Zelf heb ik geen spijt van mijn bijdrage aan de urbanisatie. Maar vanmorgen op mijn hardlooprondje in het bos achter ons boerderijtje is mij de Veluwe het liefst. Ooit keer ik terug. Ik hoef er geen liefde te zoeken. Zij is het.


Mooi stukje, Arjan.
Ook je slotzin. Waarbij ik me direct afvraag of de Veluwe vrouwelijk is.
Hoewel ik het mooi vind dat mannelijk en vrouwelijk herkenbaar blijft. Zonder dat ik de non-binaire transgender personen wil afvallen.
Hoi Levja! Dank voor je compliment. En natuurlijk is de Veluwe vrouwelijk. In ieder geval voor mij.
Volgens mij gaat het om Parijs. In dit lied is het een zij.
https://m.youtube.com/watch?v=SRUozIN8xCU
Namen van steden, gemeenten, landen, regio’s en werelddelen zijn doorgaans onzijdig. Wel begrijp ik hier de keuze om over ‘zij’ te spreken. Misschien was ‘De Veluwe is het’ een betere slotzin geweest.
PS er naar streven – ernaar streven
Ooit bezocht ik dezelfde mooie stad. Erg druk, ik geef de voorkeur aan de Veluwe. Al ben ik van mening dat je beide gezien moet hebben. Grt
@Arjan: ik herken je ervaring, zelfs zonder hardlopen ben ik liever in de natuur. Stad en bijbehorend cultuur zijn goed voor een kort bezoek, daarna lekker de stilte opzoeken
@Ewald, ha dank je wel! Ik blijf dat al dan niet aan elkaar schrijven soms ingewikkeld vinden. Wat dat vervangen van ‘zij’ door ‘Veluwe’ betreft; taalkundig misschien beter alleen vind ik in dit geval ‘zij’ een tikkeltje mystieker.
@Luc en @Lisette; dank voor jullie reactie. Ja mooi dat de liefde voor beiden naast elkaar kan bestaan.
Arjan, er naar moet hier inderdaad los van elkaar. Er naar zoeken slaat immers op Parijs. Als het op de liefde sloeg zou het wel ernaar zijn. Ik had het te snel gelezen.
Ewald, Arjan. Ernaar zoeken schrijf je aan elkaar in dit geval. Of het nu op Parijs of op de liefde slaat, volgens mij het laatste, ‘je zoekt naar iets’. Het is een voornaamwoordelijk bijwoord. Je schrijft het wel los in bijvoorbeeld: ‘Hij zocht er naar de liefde.’ Naar hoort dan bij, accentueert ‘de liefde’.
Arjan. Mooi stukje. Maar of we nu graag op een grote hoop wonen…? Eerder ruimtegebrek, lijkt mij.
Zelf zoek ik ook graag de natuur op om hard te lopen. Kilometers afgelegd langs het strand, in de duinen, de bossen…
Han, volgens mij slaat ‘er’ terug op de vorige zin: …deze prachtige stad. Schrijf je ernaar krijgt de zin een andere betekenis.
Ewald. Dan nog. Het is ernaar zoeken, of er naar liefdes in deze prachtige stad zoeken. Ernaar verlangen, er naar de liefde verlangen et cetera.