Pop-up café ‘De Bliksem’ is afgeladen. Lijfwachten drentelen doelloos rond. Ms. Stokebrand betreedt het podium, neemt een slokje water en stelt de microfoon op haar gewenste hoogte af. De aanwezigen scanderen hun overtuiging: ‘…Wij zijn het Volk/Wij zijn het…’ Zij strekt haar armen Messiaans uit en maant het Volk tot […]

Gordijntjes ontbreken. Het licht wordt collectief gedempt. Celdeuren scharnieren mechanisch. Hoe klein de ruimte ook is, deze muren koester ik. Zij beschermen mijn vrijheid. ’s Mens geest kent verrassende dimensies. Drie boeken liggen naast mij op de brits. Sinds ik hier logeer lees ik dagelijks in drie boeken tegelijk. Eén […]

Is multitasken nog hip? Ik type dit terwijl de eieren in de pan liggen te sudderen, er staat muziek aan en ik drink koffie. Wacht even, mijn moeder belt, die moet ik nog even spreken over de zomervakantie. Nog dertig crunches te gaan. Zweten hoor! Maar goed, allengs vordert het […]

Als je om je heen kijkt, merk je het meteen aan alles. Meestal als je wakker wordt, maar dat laat ik toch afhangen van in wat voor staat je wakker bent geworden én van hoe laat je precies bent gaan slapen. Ja, sommigen onder jullie zijn reeds eerder begonnen aan […]

Hugo keek tijdens een zonnige middagpauze naar de grond, zag de voeten van een vrouwelijke collega. Prachtige voeten waren het. Opwindende voeten waren het. Verbaasd was hij. Voor het eerst kreeg hij een hormonale opwinding van voeten. De bruine wreef en de ranke enkels en het zichtbaar slanke teengedeelte, prachtig. […]

Angstig kijk ik nog eens naar de lampjes op mijn mobiel geen enkele lijkt te branden Niemand denkt aan mij De batterij is de gehele nacht zorgvuldig opgeladen eerst in vliegtuigstand en daarna overgezet op trillen Aan Uit Niets Ik twijfel over het vervolg mezelf bellen zou bekrachtigen dat het […]

Hij had dus een vrouw gered. De burgemeester gaf hem een lintje en een rozet waarna hij diens echtgenote aanrandde op het toilet. Op de vlucht voor de media, de politie en het parket schuilde hij in een Nederlands waterbed. Toen de man des huizes erachter kwam dat zijn dochters […]

‘Mama, wist je dat ‘Storm’ bescheiden betekent?’ ‘Ik zou denken dat het felle wind is?’ ‘Het is ook een Engelse jongensnaam. Grappig, he’ ‘Het doet mij eerder aan een krachtig iemand denken. Schijn bedriegt duidelijk.’ ‘Ik ben benieuwd of er nog meer namen zijn die op het weer betrekking hebben.’ […]

Spreken is zilver, zwijgen is goud … Althans dat beweert men toch zo nu en dan, maar wat als er iets is dat je wil zeggen, MOET zeggen, niet kunt zeggen? Wat dan? Wat gebeurt er dan? Laat je het dan jezelf infecteren, zoals een ontsteking. Eerst onaangenaam en lastig, […]

Onweer, stond er in de lucht geschreven, maar het maakte de Wolkenvreter niks uit. Zijn gigantische arm strekte zich uit door de atmosfeer en hij nam een grote hap van de licht tintelende, natte cumulus. Niks smakelijker dan een verse donderwolk, bedacht hij zich en hij genoot. Smakkend en met […]

De taxichauffeur weigert mij mee te nemen. De afstand van zijn standplaats tot het Oogziekenhuis acht hij te klein. Ik heb pijn, benadruk ik. “…dat begrijp ik nog wel!”, spreekt hij mij begripvol toe. Ik betaal met een 20 eurobiljet, stap door de sluisdeur van het ziekenhuis en meld mij […]

Mijn liefde, mijn leven, mijn Henk! Wat een prachtige vetplant was je toch, met je bekervormige blaadjes en je wonderschone Latijnse naam: Crassula ovata Hobbit! Als je voeten had gehad, dan waren ze groot en harig geweest. Maar bij gebrek aan voeten poogden jouw wortels mijn houten vensterbank te penetreren […]

Kanker zal ik krijgen. Ik weet nog niet van welke aard. Wanhoopsmigranten verdrinken in de Méditerranée en wij ‘feestboeken’ Olé! Heb je reislustige pech, dan ‘aardbeef’ je dood in Nepal. Dichter bij huis rijdt een autochtone agrariër de geparkeerde auto van mijn partner totalloss zonder dit te melden. Ik betrap […]

We zwijgen al een tijdje meer dan even zelfs In stilte proberen we elkaar te vinden maar ik ben je zo ontzettend kwijt Ik vind je niet meer in mijn bed ik hoor je niet meer in mijn zorgen Ik voel je niet meer onder mijn huid Ik huil enkel […]

De bosfee is prachtig. Wat zeg ik? Woorden schieten tekort om de gratie te beschrijven waarmee zij over het pad zweeft. Bij de vijver gaat ze zitten en staart naar de goudgele waterlelies. Dit is mijn kans. Ademloos, maar tegelijk zo nonchalant mogelijk nader ik haar. Als ik vlakbij ben, […]