‘Hoe was het weekend?’ vroeg Marina.
‘Onze tweeling was jarig en Patricks moeder wil vanaf nu geld geven want “ze hebben al genoeg rommel”‘, imiteerde Valerie haar schoonmoeder.
Marina knikte begrijpend.
‘Ze gaf een briefje van 50 euro aan Katie. Vijf minuten later hadden ze al ruzie.
“Het is van mij.”
“Nee, van ons.”
“Oma gaf het aan MIJ”.
Ik had ook geen wisselgeld en zei dat ik het vandaag zou verdelen maar ze bleven doorgaan. Met een boze blik naar mijn schoonmoeder zei ik :”Jullie willen absoluut NU de helft?” Ik deed alsof ik het in twee wilde scheuren. Geschrokken stamelden ze: “ok, mama. We wachten wel.” Hopelijk heeft oma begrepen dat ze het volgend jaar beter anders aanpakt.’

Uit het leven gegrepen, @Els.
En het Salomonsoordeel werkt nog steeds. 🙂
Beste Els,
Ach geef ze allebei een bankrekening, waar ze naar mogen kijken zonder er aan te komen. dan hebben ze straks wat achter de hand wanneer ze gaan studeren.
Realistisch stukje!
met vriendelijke groet =hartje,
Chris
Ja, leuk. Ook ik moest denken aan de wijze koning Salomo.
Bedankt, Nel, Chris en Irma 🙂
Salomonsoordeel?
Dus.
Weer wat bijgeleerd. 🙂
Grappig en inderdaad wel het bekende oordeel.
Bedankt, NeleDeDeyne en Hendrike 🙂