“Je kunt de pot op!”, schreeuwt ze tegen hem. Veel harder dan dat de bedoeling is. Ze gelooft echt in hun relatie, die al bijna acht jaar duurt.
Gisteren hebben ze zijn verjaardag alvast gevierd, want morgen moet hij weer naar het buitenland. Ze heeft iets lekkers voor hem gemaakt en een mooie brief geschreven, zoals ieder jaar. Hij heeft niet eens de moeite genomen om hem te lezen.
Tranen prikken in haar ogen als hij tegenover haar gaat zitten, zenuwachtig draaiend aan zijn ring. Met verstikkende stem vertelt hij dat het afgelopen is. Ze rent schreeuwend en huilend naar boven. Nu ligt ze in bed met haar knuffels, deur op slot en dringt het langzaam door. Sinterklaas bestaat niet.
In de zak die Sinterklaas. Geeneens de brief lezen? Waardeloos. Boe.
Herkenning. Ik geloofde daarna een tijdlang niemand meer, en waren ma en pa wel mijn ma en pa? En mijn broers en zus? ? ? ?
Soms is Sint echt een zak!!!!
Martina, moeten mijn zusje moest verschrikkelijk huilen en was volkomen overstuur. Ikzelf heb heel erg moeten lachen en beschouwde het als een fantastische grap. Mooi stukje.
Mijn reactie is er een tikkeltje krom onder komen te staan. Of dit aan 120w ligt of aan ’s lands grootste bierbrouwer valt nu niet meer te achterhalen maar ik vermoed aan 120w.
@Mien, ja misschien zijn we wel gewoon geadopteerd ?.
@Levja, hihi echt wel! ?
@Ewald, bedankt en proost ??
@Martina. Gewoon heel triest! Leuk geschreven.
…dringt het langzaam door. Sinterklaas bestaat niet. Achter door zou ik een dubbele punt plaatsen; het is een conclusie.
…dringt het langzaam door: Sinterklaas bestaat niet.
Origineel en goed geschreven, Martina.
@Han, bedankt! Dit is een bruikbare tip. Helaas ben ik nog geen ‘veelschrijver’, dus kan het niet veranderen.
@ Nel, jij ook bedankt voor je waardering. ?
Wat voel je je belazerd ….