Het schemert. Vormen vervagen, herinneringen verscherpen. Hier zijn haar kinderen geboren, hier ligt haar jeugd. Ze haalt een lapje over het aanrecht en bergt de laatste schoonmaakspullen op. Ze snelt de deur uit en bereikt net voor sluitingstijd de slijterij. Met een fles Veuve rent ze terug. Voor de laatste keer neemt ze met twee treden tegelijk de trap naar haar verleden. In de brandschone koelkast legt ze het welkomstcadeau.
Midden in de nacht gaat de telefoon. Brand! In haar oude huis! Een gebroken maar nog gekurkte flessenhals vormt het bewijs: kortsluiting in de koelkast door een ontplofte champagnefles.
‘Bij wanprestatie kan een deel van de koopsom in depot gehouden worden’, echoën de woorden van de notaris in haar oor.
Hoe goed bedoelt iets heel naar kan gaan. Origineel gevonden
Titel en stukje matchen perfect. Goed!
@Marie Het is waar gebeurd… Geen originele vinding van mij, helaas!
Wat een verhaal. Verhaal halen is niet gelukt vrees ik. Hopelijk maakte de Veuve geen veuve. 😉
Poeh…Dit gun je niemand. Titel vind ik treffend gekozen.
@levja en @marie. Nee, geen slachtoffers gelukkig. Wel een halve straat geëvacueerd ’s nachts…. Het was overigens niet mijn persoonlijk leed.
Wat een ellende. Ik vind de titel geweldig leuk gevonden!
Leuk, Simone! <3
Leuk verhaal, mooie schrijfstijl, Bijzonder verhaal 🙂
Dank @Martina, @Nel en @Janine!
@simonecarree. Daar moet je toch echt niet aan denken. Goed stukje.
Oei.
vreselijke gebeurtenis en toch hilarisch
Gelukkig is er altijd nog een opstalverzekering;-)