Ik tuur in de lucht en zie twee wielen voorbij komen. Boven de wielen een grote kist. Tussen de wielen een klein mannetje. Hij houdt zich stevig vast. Gelukkig vriest het niet op de hoogte waarop de kist met wielen zich bevindt. Ik kan hem net niet aanraken als ik […]

de oceaan huilt lijkt in mijn woorden te zwemmen ze laat een traan terwijl ik haar laat gaan ik loop door het bos haar woorden laten mij niet los de storm lijkt op te gaan in mijn verhalen ik moet het verder laten waaien langs het strand vliegen mijn dromen […]

Mijn grootvader had een kroeg, een kroeg in de Jordaan. Daar groeide mijn vader op. Oma was de baas, opa was meer “de kastelein”, de prater. Was iemand dronken of maakte hij heibel in het cafe, oma regelde dat, pardoes zette zij de man de tent uit. Hieraan kwam abrupt […]

Humane detentie. Dat is een groot goed evenals een prachtig streven. Wie als langgestrafte kan aantonen een langere relatie te hebben kan zich aanmelden voor het BZT. Het zogenaamde bezoek zonder toezicht. In bajestaal; de peeskamer. In de spartaans, totaal niet romantische, ingerichte ruimte waar een bloemetje het nog geen […]

Onmiddellijk nu. Dat is zoals hij het wilde. Wat? Dat verklap ik binnen dit stukje. Aan het einde. Dus als u het nu meteen wil weten dan houd ik u niet tegen. Zak dan af naar het gemak, het putje. Zonder remming om direct tot vlimax te komen. Zonder voorspel. […]

Langzaam raakte oma haar woorden kwijt. In het voorjaar sprak ze nog een stuk of tien woorden, maar tegen de herfst was er nog maar één over: fluit. Wat je ook vroeg of zei, haar antwoord was fluit. Het klinkt achteraf misschien bot, maar wij maakten er een spel van. […]

Inside info; Een gedetineerde mag bezoek ontvangen van familie, vrienden/kennissen in de bezoekzaal van de inrichting waar hij/zij verblijft op tijden vastgesteld door diezelfde inrichting. Verheugd spreken ze met elkaar, soms dient er praktisch van alles geregeld te worden. Echtgenotes zien hun ega weer, kinderen zien hun vader/moeder weer. Niet […]

Mijn canaille is van emaille. Ze stuurt mij voordurend canail over de email, waar honden geen brood van lusten. Katten ook niet by the way. Meestal slaan ze die verkeerd in. De katten, de honden, de vrouwen, de meisjes, de mannen, de jongens. Meestal het bos in met kluitjes in […]

Geen thema, geen bezinning, geen onderwerp, geen gevoel. Lege woorden op papier. Zonder betekenis, zonder doel. Woorden, aan elkaar gerijkt als een ketting van kralen. Het zegt zo weinig met zoveel. Leegte, is dan wat overblijft. Stilte is alles wat je hoort. Je gedachten worden niet gedwongen, en je hart […]

Paars is rood, met blauw vermengd: de kleur van liefde, met de kleur van verdriet. Dat is wat paars voor mij betekent, vergeet dit alsjeblieft niet. Zo stond ik aan een snelweg – aan de telefoon – een situatie, zeer ongewoon: ik heb toen vele tranen geplengd. Viermaal ben ik […]

Er zullen de komende dagen weer vele kraanwagentjes te spotten zijn. Nee, geen kraanvogels. Die zijn allang gevlogen. Met name onder de rivieren zal er druk verkeer zijn. Want daar moet veel geblust. Binnenbrandjes al over. De schnaps en de jenever, het bier de brandewijn. Ze moeten allen geblust. Zelfs […]

De witte bestelwagen wordt keurig geparkeerd. Niet zoveel later, geschreeuw! De woorden soms duidelijk verstaanbaar soms lallend. Het raam staat op een kiertje. Op een avond kruipt ze, beschonken en helemaal overstuur, over de reling van het balkon en glipt onze woning binnen. We schrikken. “Help me…” De hulpverleners staan […]

Je zult maar Valentijn heten en op 14 februari geboren zijn. Mijn broer heeft nog meer pech: op 5 december geboren. Hoe doe je het dan als ouders met het splitsen van cadeautjes als je zoontje nog in Sinterklaas gelooft? Voor een kind wordt Valentijnsdag niet gevierd, dus ik merkte […]

Dagelijks zijn mensen de weg kwijt. Sommigen komen zelfs nooit meer thuis. Ik ben van mening dat Valentijn ook de weg kwijt is. Tenminste, hij weet mijn adres niet. Al jaren niet, trouwens. Het punt is, ik weet niet of ik daar treurig om dien te zijn? Vaker vertel ik […]

Mijn hart is een groot huis. Een leeg, stil, koud huis. Vanaf de straat ziet het er donker uit: de deur op slot en luiken gesloten. Ik stuurde nog wel eens uitnodigingen voor bescheiden feestjes maar niemand wilde komen. Maakt niet uit, het bier kreeg ik zelf ook wel op. […]