Als de computers werden afgesloten na een werkdag, keken we elkaar aan: “Terrasje pakken?”
Het waren gouden tijden voor beschouwingen: samen somberen over de plannen van de baas en giechelen over die onuitstaanbare collega. Het was ook de plek waar ik vertelde over mijn alsmaar niet vervulde kinderwens. Zij besprak de vakantie die het einde van haar relatie werd. We deelden lief en leed met elkaar en hieven daarna het glas: “Santé!”
Nu is alles anders: ik werk niet meer omdat ik te somber werd van de baas en zij vertrok naar leuke collega’s.
Buiten bijpraten op anderhalve meter afstand lijkt op een soort openbare bekentenis. Onze laptops blijven nu aanstaan om te skypen met elkaar: “Ben je nog gezond?”
« Angst
Schaduw »
« Angst Schaduw »
Column, Maatschappij, Studie & werk
Hoe is het nu?
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Angst Schaduw »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi sfeervol beschreven Lisette.
@Willem: dank voor het mooie compliment.