Opeens slaat mij de angst om het hart en ik weet dit gaat nooit meer voorbij. Het nieuwe normaal kan voor mij nooit normaal worden. Door simpel de vrijheid die we hadden voor afgelopen maart kan ik het alleen nog koesteren. Spontaan iemand een knuffel geven of een arm om hem heen slaan zal niet meer toegestaan zijn. De beperking die ik voel beneemt mijn adem zodat ik een moment denk dat ik eraan zal overlijden. Wetenschap heeft echter geleerd dat je eerder aan de angst overlijdt dan aan 1 seconde geen lucht tot je nemen. Het is nog maar de vraag of ik het nieuwe normaal ga overleven. De angst heeft een plan bedacht om mij langzaam te vermoorden.

Angst is het grote gevaar. <3