0
En weer zie ik de grond schrikbarend snel dichterbij komen handen vooruit Mijn ogen sluit ik uit gewoonte niet eens meer Een stoeprand of tegel Soms niet meer dan een blad Het resultaat altijd in de zelfde groep onder te brengen Blauw oog, dikke lip, schaaf of breuk Keer na […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Familie, Mensen, Poëzie
Zwijgen
Zij zwijgt in de verwachting dat hij spreken zal Minuten plakken zichzelf als goedbedoelde ansichtkaarten aan de wand en herinneringen spinnenwebben zich een weg door de steeds dikker wordende stilte Weet je ook niets meer te zeggen fluistert zij tenslotte Waarop hij boos over zijn quasi-intellectuele krant kijkt Zwijgend inderdaad […]
-
Familie, Maatschappij, Poëzie
Nico D.
Bij die eerste ontmoeting lezend tussen de gitaar en Nico D. lukte het niet de ontroering binnen de ooghoeken te houden iets hieraan moet herkenbaar voor me zijn gescherfde tranen in muziek kan bij iets wat grondig past en zo zuiver emoties vertolkt dat die opleven ook tussen de oogleden […]
-
Column, Poëzie, Sport
Waarheidscommissie
Zullen we een commissie oprichten met oude wijze heren, die het tij kunnen keren en de waarheid belichten? We laten alle leugenaars komen, zodat zij hun onschuld kunnen bewijzen, wij hun prestaties blijven prijzen en er geen titels meer worden afgenomen. Dan kunnen de gelovigen genieten van hun fietsende halfgoden, […]
-
Fictie, Poëzie
De onhandige prins
Alle zeven dwergen huilden Hun kleine onderlippen pruilden De mooie prinses lag stil op het bed Werd zij nog wel op tijd gered? Een prins op een groot wit paard kwam aangereden met een vaart ‘Waar is de prinses?’ riep hij hijgend De dwergen wezen zwijgend Daar lag de prinses […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Mijn vriend Harry Meijer
Eens had ik een geliefde De schoonste aller vrouwen Ze overtrof allen die ik ooit gekend had geheel Ik had een vriend Forse kerel, genaamd Harry Meijer Harry had een auto met een wijd open dak Naar de wensen der vrouwen viel zij voor Harry Ik wilde dood maar het […]
-
Communicatie, Poëzie
Gedicht
Een lang uitgesponnen regel van een kleine beleving uitmondend in een situatie en al de symboliek verdekt opgesteld achter de bijvoorbeeld duinen maakt een mooi gedicht nee nee neen en ik meen het echt niet dat gewoon alleen neen maar als op een prentbriefkaart een prent een schilderij zo krachtig […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie
Voor de liefde
Het is een ongelijke strijd, een gevecht tegen de tijd. een slag die op voorhand verloren lijkt. Ik voel het aan je lichaam, ik proef het aan je mond. Mijn geluk is voorbij, want geluk dat ben jij. Toen ik jou voor het eerst zag, betoverd door jou lach. Een […]
-
Fictie, Poëzie
De gave van zelfreflectie en het ontbreken van spiegel
Er staan wat waardeloze woorden die achteloos op een papier zijn gekwakt Met er boven een goed bedachte titel die de lading niet dekt en nergens over gaat Maar desalnietemin veel beter is dan het er onder geproduceerde gedicht Toch kijkt hij vergenoegd rond alsof hij zeggen wil Ziet u […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Allitererende Achteruitgang
Banken beschadigen belangen, verzekeraars verruilen verzekeringen voor woekerpolissen, waar we zekerheden zagen, zijn nu nietsdoeners nietswaardig groot geld gaan graaien. Waardeloze wormen wurmen, zich zonder zelfschaamte zakkenvullend meesterlijk massa’s misleidend, door deugdzame deuren van vele vennootschappen, met minzame missies. Veroorzaken vernietiging van volwaardige verdiensten, economische ellende en persoonlijke pijn producerend, […]
-
Maatschappij, Natuur, Poëzie
Grebbeberg in de oorlog
Een ontmoeting zomaar ontstaan iedereen kent het die oplet onderaan de Grebbeberg twee mannen en een stapeltje foto’s uitvergroot uit de oorlog als ik er tussen duik -even vragen uit interesse- duik ik in een walm van shampoo de schrijver van een boek over zijn oorlogstijd de lezer van het […]
-
Cultuur, Poëzie
Dubstep moment
Daar is de bas Veel meer geluid Dan er voorheen was Gaat door merg en been Het is meer dan een gevoel Muziek gaat dwars door je heen Verdronken in prehistorische geluiden Het brein opgelost in elektronische wateren De geest hongerig smachtend naar geluidskruiden Als een ontdekkingsreiziger laat ik het […]
-
Poëzie
Mijn jeugd, mijn pijn
Het is voorbij, je bent nu dood. Het doet me pijn, je werd nooit groot. Traag en sloom, Als in een droom, Heb ik je vermoord. Jouw gebeden, zijn nooit verhoord. Ik zocht mijn weg, ik was het kwijt. En ik sta bij je in het krijt. Je wist nog […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties