Schrijf mee!
« »

Familie, Maatschappij, Poëzie

Nico D.

24 oktober 2012 | 102w | pimmynl | 3 |

Bij
die eerste ontmoeting lezend
tussen de gitaar en Nico D.
lukte het niet de ontroering
binnen de ooghoeken te houden
iets hieraan
moet herkenbaar voor me zijn

gescherfde tranen
in muziek
kan
bij iets wat grondig past
en zo zuiver emoties vertolkt
dat die opleven
ook tussen de oogleden door

met de vader als god
strooit het lot
het zand in de ogen
van de herinnering
de vernedering
hangend als sneeuwklokjes

en toen de overgang

mijn verzet was
ik wilde zijn als ik
en niet als rol
niet in de rol van mijn vader
niet als oudste man
van het gezin

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van pimmynl of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »