Ik wilde lachen. Van de bank rollen. Buikpijn.
Om die vrouw in haar lange jas, om die versteende blik. Strakke mond als een rode streep op haar gezicht gekrast.
Met snelle passen stoof ze voorbij, rap langs diepe plassen, zware boodschappen in haar hand.
Ik wilde lachen. Joelend stampen in een diepe plas. Als een klein kind.
De bus die voorbij reed, deed het plassenwater opspatten.
Over de vrouw.
Met haar lange, natte jas, met haar versteende, natte blik. Strakke mond in een nog scherpere streep, die het water doorkliefde.
Toen de boodschappen over straat rolden,
stopte ik
met lachen.
Lange jassen, strakke strepen en snelle passen gingen door. Helpende handen in diepe zakken.
De regen heeft ons zuur gemaakt.
Beste markkalsbeek, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie