Waar is ze?
Mezelf.
Ontspoord.
Ik ben haar verloren.
Weggerukt
uit mijn vel,
uit mijn leven.
Gevallen
in de diepte,
in de put.
Uitgeput.
Opgevangen
in deskundigheid,
in goede handen.
In liefde.
Daar is ze!
Mezelf.
Op het spoor.
Ik zal haar krijgen.
Ik ben onderweg terug
naar mezelf,
naar mijn leven.
Ik weet niet wanneer,
maar eens zal ik zeggen dat:
ik weer doe wat ik deed,
voel wat ik voelde
en ben wie ik was.
Dan zeg ik:
ik ben er weer.
1 november 2011 werd ik “officieel” ziek.
1 november 2012 ik ben er weer.
Wat ik hierboven lees, zijn mijn woorden, is mijn afgelopen jaar of 2 a 3… Dank je!
Schitterend gedicht. Wat heb je dit goed verwoord, wat pijnlijk, maar ook: wat hoopvol!