0
Als ik naar mezelf kijk, zie ik verzamelde organen, geen goddelijkheid. Uit cellen opgebouwd organisch slijk. Als ik het organisch slijk ontleed, zie ik moleculen, geen bewustzijn. Minuscule bouwstenen aan elkaar gesmeed. Als ik moleculen uit elkaar plof zie ik atomen, geen geest, Handenvol met sterrenstof. Als ik op de […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie, Politiek
Charlatan
Uit het raam valt mijn blik over het water op de overkant -niets bijzonders ziend- even leeg van gedachten als het koude bos vanmiddag nu richt de blik zich terug het televisiebeeld op op opvallend de geblondeerde charlatan met zes handen op hatend de koude buik en lachend de derde […]
-
Cultuur, Maatschappij, Poëzie
Blauwdruk van sterven
Verboden zich te doden aan het eind van een eindeloos lijkend leven beleid is gericht op voorkomen van doden nu het veiligste verkeersveiligheidsland op één na tenminste maar naar onsterfelijkheid is het spoor ingezet een leeftijd klimt tot niemand meer sterft ik vraag me af wanneer het strafbaar wordt dat […]
-
Liefde, Natuur, Poëzie
Spijt
De tranen drupten zo oprecht uit zijn ogen Dat zij met twijfel hem toch het voordeel leek te gunnen Aan de zijlijn schudde men vol afschuw NEE! Al weent hij zeeën of Duitse meren Oceanen vol berouw En welgemeende spijt Het zout zal altijd in je wonden blijven steken En […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
De vreemdganger
Ik heb je lief Mompelt hij in mijn haren En kou trekt over mijn naakte huid Zijn handen dwalen rondjes Om vervolgens zeer doelgericht Te eindigen bij de welving van mijn billen In gedachten tel ik De keren dat ik hunkerend om zijn handen heb gesmeekt En even zo vaak […]
-
Poëzie
Koude zomer
Met koude vingers open ik de deur Het slot dat al zo veel maal Mij toegang verschafte tot de gang En alles wat zich daar achter bevindt Vandaag vrees ik dat mijn zomerrok Zich voor het laatst om mijn benen heeft gevouwen Blauwe tenen insinueren ook in meerdere mate Dat […]
-
Fictie, Liefde, Poëzie
Liefde
Eindelijk, ze zag me staan na al die tijd. Ik had de hoop opgegeven. Ik dacht echt voor haar dat zo’n cliché sportschool dude de ware was. Veel anabolen maar weinig verstand, het bekende verhaal. Ineens vond ze me interessant want ik heb verstand van zaken en ik ben in […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Natuur, Poëzie
Rechtsen
Gierigheid als vrijheid de vrijheid van gierigheid de maatschappij als motor zeggen ze alleen geld werkt als brandstof niet-werkenden dragen niet bij tot de echte bedrijfveer van rechtsen is hebben hebben hebben van bezit werkers verdienen hebben ook hebben reden van bestaan maar ja zeg ik dan ook verkrachters denken […]
-
Communicatie, Mensen, Poëzie
Nederlandse zomer
De zon verwarmt de achter gebleven poelen op het strand. Kleine kinderen schreeuwen de meeuwen terug naar zee en vanachter te stoere zonnebrillen en te strakke zwembroeken kijken verloren vaders hoe bikinistukjes scheefzakken en weer terug kruipen. Vanaf een handdoek bekijk ik de zomerwereld tel de zandkorrels die kriebelen tussen […]
-
Familie, Poëzie
Geen ruzie
En we spraken niet langer Maar zwegen de woorden die we niet wilden zeggen Een geluidloos gevecht tussen geliefde De oneindige stilte draalde tussen ons Maar omdat we beide niet wilden toegeven Rammelden we slechts de kopjes op de gekraste familietafel Het geweld waarmee dat ging Bracht meer woede aan […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Vakantie
Het zou zo mooi zijn geweest Met bruin verbrandde hoofden Zouden zij na een weekje lachend iedereen weer begroeten Vol levenslust vertellen over alles wat niemand kon schelen Vakantiefoto’s zouden via email en whatsapp Op twitter en Facebook belanden Een vakantie vol verhalen Waarin zij nader tot elkaar zouden komen […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties