0
De bomen zijn vrijwel kaal terwijl wij fietsen en de zon tussen de ranke takken knipoogt Wachten wij op de jaargetijden De herfst regent onze zorgen in diepe plassen De winter bevriest mijn neus en tenen In de lente groeit het nieuwe leven Om in de zomer door ons leven […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Maatschappij, Poëzie
Diepe Plassen
Ik wilde lachen. Van de bank rollen. Buikpijn. Om die vrouw in haar lange jas, om die versteende blik. Strakke mond als een rode streep op haar gezicht gekrast. Met snelle passen stoof ze voorbij, rap langs diepe plassen, zware boodschappen in haar hand. Ik wilde lachen. Joelend stampen in […]
-
Fictie, Poëzie
Vluchten
ik ben op de vlucht en sta stil. hij zal me vinden maar nooit krijgen. ik zit gevangen tijdens mijn vrijheid. hij schreeuwde op fluistertoon: ga dood maar blijf bestaan. ik plak mezelf vast terwijl ik loop. ik lach met mijn mond zonder gezicht. ik vermoord mezelf, ik ben al […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Vrede
Vrede wellicht wordt het pas als de twee door anderen gezworen vijanden met de handen gekust samen in de tuin genieten van de regenboog een omarming misschien met als gevoeld van binnenuit een opwarming als in een magnetron stel ik mij voor zoals wij tweeën in evenwicht -soms ook er […]
-
Communicatie, Poëzie
Konijnenpad
Kon ik dat wilde paadje maar belopen waar konijnen stilletjes langsgekropen tot een klein veld voor mij alleen waar libellen om mij heen en de buizerd loom in cirkels vloog om de hoge zon die mij bescheen Daar fluisterde ik met vossen oogstte meidoornbloesem trossen Kruiden zwammen plukken rapen Fazanten […]
-
Poëzie, Politiek
Klootjesvolk
Het Nederland over tien jaar vol met hoge premies en weinig geld met een minister-president als leugenaar en een volk op weg naar de vuilnisbelt Torenhoge kosten voor de hypotheek van een eigen huis lenen voor die specifieke vervolgopleiding en alleen de rijken in het ziekenhuis maar dit al met […]
-
Poëzie
Onderweg naar mezelf
Waar is ze? Mezelf. Ontspoord. Ik ben haar verloren. Weggerukt uit mijn vel, uit mijn leven. Gevallen in de diepte, in de put. Uitgeput. Opgevangen in deskundigheid, in goede handen. In liefde. Daar is ze! Mezelf. Op het spoor. Ik zal haar krijgen. Ik ben onderweg terug naar mezelf, naar […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
De val
De hoge stoeprand en een door een verlopend brandpuntafstand vertekend beeld met de zelfvertrouwde stap net even fout is er een streven het evenwicht nog recht te zetten maar de voet blijft haken achter het standbeen en ik -ik kan niet anders zeggen- donder op de tegels veel handen op […]
-
Familie, Fictie, Poëzie
Hoge rode pumps
En weer zie ik de grond schrikbarend snel dichterbij komen handen vooruit Mijn ogen sluit ik uit gewoonte niet eens meer Een stoeprand of tegel Soms niet meer dan een blad Het resultaat altijd in de zelfde groep onder te brengen Blauw oog, dikke lip, schaaf of breuk Keer na […]
-
Familie, Mensen, Poëzie
Zwijgen
Zij zwijgt in de verwachting dat hij spreken zal Minuten plakken zichzelf als goedbedoelde ansichtkaarten aan de wand en herinneringen spinnenwebben zich een weg door de steeds dikker wordende stilte Weet je ook niets meer te zeggen fluistert zij tenslotte Waarop hij boos over zijn quasi-intellectuele krant kijkt Zwijgend inderdaad […]
-
Familie, Maatschappij, Poëzie
Nico D.
Bij die eerste ontmoeting lezend tussen de gitaar en Nico D. lukte het niet de ontroering binnen de ooghoeken te houden iets hieraan moet herkenbaar voor me zijn gescherfde tranen in muziek kan bij iets wat grondig past en zo zuiver emoties vertolkt dat die opleven ook tussen de oogleden […]
-
Column, Poëzie, Sport
Waarheidscommissie
Zullen we een commissie oprichten met oude wijze heren, die het tij kunnen keren en de waarheid belichten? We laten alle leugenaars komen, zodat zij hun onschuld kunnen bewijzen, wij hun prestaties blijven prijzen en er geen titels meer worden afgenomen. Dan kunnen de gelovigen genieten van hun fietsende halfgoden, […]
-
Fictie, Poëzie
De onhandige prins
Alle zeven dwergen huilden Hun kleine onderlippen pruilden De mooie prinses lag stil op het bed Werd zij nog wel op tijd gered? Een prins op een groot wit paard kwam aangereden met een vaart ‘Waar is de prinses?’ riep hij hijgend De dwergen wezen zwijgend Daar lag de prinses […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Mijn vriend Harry Meijer
Eens had ik een geliefde De schoonste aller vrouwen Ze overtrof allen die ik ooit gekend had geheel Ik had een vriend Forse kerel, genaamd Harry Meijer Harry had een auto met een wijd open dak Naar de wensen der vrouwen viel zij voor Harry Ik wilde dood maar het […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties