Kon ik dat wilde paadje maar belopen waar konijnen stilletjes langsgekropen tot een klein veld voor mij alleen waar libellen om mij heen en de buizerd loom in cirkels vloog om de hoge zon die mij bescheen Daar fluisterde ik met vossen oogstte meidoornbloesem trossen Kruiden zwammen plukken rapen Fazanten kevers schapen Klimmen in de geknoeste bomen In een duinpan liggen slapen Ik zocht het nachtelijke schuilen tussen padden krekels uilen Mocht vaak hun raadsels horen begeleid door kikkerkoren Het waaide zuiver door mijn ziel en geheel niemand kon mij storen Nu een gevangene van een grauwe stad Waar de kunststenen recht en plat Zonlicht snel verduisteren Schreeuwen en niet luisteren Denderend en onoverkomelijk mijn hart zich heeft laten kluisteren
« Niet te snappen
Jacht »
« Niet te snappen Jacht »
Communicatie, Poëzie
Konijnenpad
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Niet te snappen Jacht »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Voor mij leest dit niet als poëzie. Het heeft meer weg van een baan met hindernissen.
Het ontbreken van punten en komma’s maakt iets niet tot een gedicht. Hoewel het weglaten ervan, wanneer je de tekst in strofen op zou delen, en op bepaalde plaatsen af zou breken, een gedicht juist sterker kan maken.
Mogelijk is er iets fout gegaan met de layout bij het insturen? In dat geval kan de auteur even contact opnemen met de redactie, dan lossen we dat op. (Klopt het verder dat dit stukje niet bedoeld is voor de schrijfwedstrijd?)
Ja, dat zou natuurlijk ook nog kunnen.