0
Zie. Die groene jas daar aan de haak, die zit vol verhalen. Verhalen van een vroeger leven, van tijden die ik nooit heb gekend. Een damesexemplaar, compleet met eau de cologne. Van een oude dame, ooit gedragen in de opera misschien. Of tijdens een chique promenade, op het Parijse platteland. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Communicatie, Poëzie
Het einde van Het Beest
Eindelijk was het gedaan Met mindcontrol en slikkerig terreur Verzetten was hypocriet Of gewoon gezeur Dus men zei het niet Men zweeg over wat men zag Eindelijk was het gedaan De poppenspeler was niet meer We speelden, hij had nooit bestaan Vergaten het oude zeer God had hij verboden Eerst […]
-
Mensen, Poëzie, Politiek
Het glazen huis
Ik was ’s middags in de Tweede Kamer, in de hal van bestuur en volk de markt van mens en macht, de bijenkorf aan het Plein ieder was er druk met papier, netwerken, koffie, laatste roddels even dit, even dat, geen tijd voor zonnestralen en wind Ik zag vogels vliegen, […]
-
Mensen, Poëzie
Overgave
een leeg hiervoormaals ging langzaam over in een warm en donker afgesloten bad omringd door ontelbare van buiten en binnen afkomstige geluiden eerst geen daarna veel bewegingsruimte totdat de kont niet meer gekeerd kon worden na een oceaan van tijd ruw naar buiten geperst opgevangen door warme handen in een […]
-
Fictie, Natuur, Poëzie
Wolkje
Blij en enthousiast zweefde ik mee met de wind, met liefdevolle warmte en vochtige kussen werd ik bemind. Maar daarna kwam de koude mij hard en nijdig tegemoet, sneeuw, ijs en een hoge, onverzettelijke berg beroerden mijn gemoed. De tranen liepen langs mijn wangen en plensden op de struikelsteen neer, […]
-
Poëzie
Zekerheden
Niets staat vast in het leven. Maar gelukkig zijn er toch nog altijd enkele zekerheden waar je niet omheen kan. Hier zijn ze nog even op een rijtje gezet: Iedereen kan zich vergissen, en verre geliefden ga je snel missen. Als je honger hebt moet je eten, en geen mens […]
-
Fictie, Mensen, Poëzie
De vampier
Ik voel de leegte in mij, mijn droge verhemelte, de aangeslagen tong. Met weemoed denk ik terug aan sterflijk leven, aan de tijd dat ik nog zong. De levende dood ben ik, een monster voor de eeuwigheid. Ik lig te wachten in mijn donk’re kist, het is nog dag, geen […]
-
Eten & drinken, Mensen, Poëzie
Polonaise naar de dood
Je dobbert eenzaam op een vlot in de oceaan Toch is er niets te drinken Er is voedsel genoeg in de wereld Maar broeders en zusters lijden honger Talloze kroegen met overvolle terrassen De drank is niet aan te slepen Zwervers en alcoholisten Vergaan van de dorst Er zijn eindeloos […]
-
Mensen, Poëzie
Fanfare
In de verte hoor ik al het schelle getoeter. Het onmiskenbare geluid van een fanfare. Misschien niet altijd even zuiver, en ook wel heel erg luid. ‘Wat zegt u mevrouw?’ ‘Ja ze maken wel een hoop lawaai.’ Maar wat een gezellige boel. Volgens mij is dat hun enige doel. Musiceren […]
-
Poëzie
Woestijn
De zon blonk als een gouden bal, fier om haar macht. Zweetdruppels parelden van zijn aangezicht als een diamanten diadeem. Hij viel in een zee van zand die zijn gezicht verbrandde, half gek van dorst en eenzaamheid Zijn laatste gedachten gingen naar haar en naar die oase van rust waar […]
-
Poëzie
Snaartheorie
Als de hoeveelheid energie in het universum constant is Kan liefde niet oneindig zijn Een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis Een nooit wegstervende echo van een hier en nu Geluidsgolven dicteren een werkelijkheid Waar geen ontsnappen aan is Gekooid in vermeende dissonanten Verstrooid over de globe, continu Verlangen betekent verliezen […]
-
Communicatie, Poëzie
Ondersteboven
Nog even volhouden We zijn er zo En als we dan aankomen Is het eindelijk voorbij De bestemming is al in zicht Op het einde van de tunnel Een stralend wit licht Ik kan haast niet wachten Wat zeg je? Ik hou je voor de gek? Ik verzin maar wat, […]
-
Communicatie, Poëzie
Mister Ming
Beste M. Ming, Dank u voor uw schrijven, Ik had gehoopt nog wat te kunnen blijven, Maar de plicht roept zoals dat heet. En ik denk dat ook u daar alles over weet. De gedachte aan een fijne tijd, Neem ik met me mee. Weet dat de herinnering aan uw […]
-
Liefde, Poëzie
Bestemming onbekend
Nadat je mijn tere vleugels versierde met zwartomrande gaten vloog ik niet meer. Buiten adem stortte ik keer op keer koortsachtig klapwiekend neer in mijn verwaarloosde paradijs, waar de ooit roodgebloste appels verbleekten, gedoofd vuur siste en de oude eik zachtjes huilde als ik de dagen in zijn bast kraste. […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties