0
Ik voel de leegte in mij, mijn droge verhemelte, de aangeslagen tong. Met weemoed denk ik terug aan sterflijk leven, aan de tijd dat ik nog zong. De levende dood ben ik, een monster voor de eeuwigheid. Ik lig te wachten in mijn donk’re kist, het is nog dag, geen […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Eten & drinken, Mensen, Poëzie
Polonaise naar de dood
Je dobbert eenzaam op een vlot in de oceaan Toch is er niets te drinken Er is voedsel genoeg in de wereld Maar broeders en zusters lijden honger Talloze kroegen met overvolle terrassen De drank is niet aan te slepen Zwervers en alcoholisten Vergaan van de dorst Er zijn eindeloos […]
-
Mensen, Poëzie
Fanfare
In de verte hoor ik al het schelle getoeter. Het onmiskenbare geluid van een fanfare. Misschien niet altijd even zuiver, en ook wel heel erg luid. ‘Wat zegt u mevrouw?’ ‘Ja ze maken wel een hoop lawaai.’ Maar wat een gezellige boel. Volgens mij is dat hun enige doel. Musiceren […]
-
Poëzie
Woestijn
De zon blonk als een gouden bal, fier om haar macht. Zweetdruppels parelden van zijn aangezicht als een diamanten diadeem. Hij viel in een zee van zand die zijn gezicht verbrandde, half gek van dorst en eenzaamheid Zijn laatste gedachten gingen naar haar en naar die oase van rust waar […]
-
Poëzie
Snaartheorie
Als de hoeveelheid energie in het universum constant is Kan liefde niet oneindig zijn Een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis Een nooit wegstervende echo van een hier en nu Geluidsgolven dicteren een werkelijkheid Waar geen ontsnappen aan is Gekooid in vermeende dissonanten Verstrooid over de globe, continu Verlangen betekent verliezen […]
-
Communicatie, Poëzie
Ondersteboven
Nog even volhouden We zijn er zo En als we dan aankomen Is het eindelijk voorbij De bestemming is al in zicht Op het einde van de tunnel Een stralend wit licht Ik kan haast niet wachten Wat zeg je? Ik hou je voor de gek? Ik verzin maar wat, […]
-
Communicatie, Poëzie
Mister Ming
Beste M. Ming, Dank u voor uw schrijven, Ik had gehoopt nog wat te kunnen blijven, Maar de plicht roept zoals dat heet. En ik denk dat ook u daar alles over weet. De gedachte aan een fijne tijd, Neem ik met me mee. Weet dat de herinnering aan uw […]
-
Liefde, Poëzie
Bestemming onbekend
Nadat je mijn tere vleugels versierde met zwartomrande gaten vloog ik niet meer. Buiten adem stortte ik keer op keer koortsachtig klapwiekend neer in mijn verwaarloosde paradijs, waar de ooit roodgebloste appels verbleekten, gedoofd vuur siste en de oude eik zachtjes huilde als ik de dagen in zijn bast kraste. […]
-
Poëzie
Aanbieding
Voor zeven euro all in heeft het leven nog zin? Inclusief een ontbijt Alleen je waardigheid kwijt Zeven euro all in Voor het hele gezin Kopje koffie erbij Als een kind ben ik blij Voor zeven euro all in Als ik erover begin Denkt u vast die is gek Vent […]
-
Poëzie
De mensheid in een notendop
In deze seconde terwijl ik langs de kale boom fiets waar de fietspaden elkaar kruisen waar ik van de zomer lelijk viel In die ene seconde worden kinderen geboren, sterven mensen preken mensen haat, beminnen mensen elkaar het gebeurt allemaal nu In de flits van mijn gedachte zie ik de […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Loverboy
Ze keken elkaar aan. Zij voelde liefde, hij voelde niks. Zij dacht hem te kennen, hij heeft zichzelf nooit laten zien. Zij had vlinders in haar buik, hij wist dat hij nooit iets voor haar mocht voelen. Zij heeft alles voor hem opgegeven, hij heeft daar voor gezorgd. Zij wilde […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Ruimtelijke ordening
De ambtenaar leest het bestemmingsplan, een prachtige politieke droom. Een brede vierbaansweg wordt aangelegd over het erf van zijn oude oom. Hij fietst naar boerderij en stallen over een laan met oude eiken. Die hoeve moet nu voor asfalt wijken. Terug achter zijn bureau bekijkt hij het plan weer en […]
-
Mensen, Poëzie
hoofdletter Hem in de hemel
kaarsrechte rug haar hals en haar hoofd gehoorzaam ten hemel geheven ter ere van hoofdletter Hem tussen harde bank en de voor lust en verlangen gebeitelde billen een alles verhullende keurige rok en een zondagse slip waarover alleen in het donkerste duister gefluisterd mag worden de hemelse borsten in keiharde […]
-
Communicatie, Mensen, Poëzie
Sproeiend gereedschap
(Warning: dit gedicht is heel lame. Mijn excuses.) “Het doet geen pijn” verzekert hij me en haalt zijn gereedschap boven. “Doe je mond open” zegt hij en een lachje krult om zijn lippen. Door die veel te grote buis, kan ik niet meer slikken. Oh ik houd dit echt niet […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties