0
Ik zie mijn handen over korenaren strijken, door blonde krullen gaan. Ik voel vertrouwen in het leven en al wat leeft. Ik zie karren vol met rijke oogst aan mij voorbijtrekken. Onder een afdak, in de schaduw, zou ik zitten als het leven zo eenvoudig was. Ik zou de geur […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
Middagbloem
je wilde me de wereld geven mijn horizon verbreden maar ik kreeg ijsbloemen die ik zelf van de ramen moest plukken in de slaapkamer met de kapotte kachel met het gat in het dak dat niet gerepareerd werd omdat jij zo graag een gat in de dag sliep witte weilanden […]
-
Communicatie, Poëzie
De kracht van 120 woorden
Wie zal roepen roepen, wie zal schreeuwen Om het zwijgen te onteeuwen Wie zal het zijn Raap de stenen, in het oordeel Voor wie niet horen wil Werp je stenen Of blijf stil Daar komt een roepende in de woestijn Honderdtwintig woorden in hun kracht De klank van een sprookje: […]
-
Column, Maatschappij, Poëzie
Poëzie
De poëzieweek 2015 is voorbij. Het aantal inzendingen van de Turing Gedichtenwedstrijd was bijzonder groot. Poëzie leeft kennelijk. Of… De belangstelling in de media afgelopen week voor poëzie viel tegen. Voor liefhebbers van dit genre een gevalletje van jammer dan. Gelukkig is poëzie geen eenheidsworst. En dat de jury geen […]
-
Fictie, Poëzie
Dertien redenen voor vrijdag
Op meer dan twee handen telt het ongeluk en strikt de stropdas van de angst strakker. Op vrijdag de elfde bestaat het ‘ik’ van u in dertien veilige redenen voor deze vrijdag. Keten breekt in een spoor van losse schakels; kronkelpad dat naar beul en bewaker wijst. Op vrijdag de […]
-
Maatschappij, Poëzie
Kringloop
Zie. Die groene jas daar aan de haak, die zit vol verhalen. Verhalen van een vroeger leven, van tijden die ik nooit heb gekend. Een damesexemplaar, compleet met eau de cologne. Van een oude dame, ooit gedragen in de opera misschien. Of tijdens een chique promenade, op het Parijse platteland. […]
-
Communicatie, Poëzie
Het einde van Het Beest
Eindelijk was het gedaan Met mindcontrol en slikkerig terreur Verzetten was hypocriet Of gewoon gezeur Dus men zei het niet Men zweeg over wat men zag Eindelijk was het gedaan De poppenspeler was niet meer We speelden, hij had nooit bestaan Vergaten het oude zeer God had hij verboden Eerst […]
-
Mensen, Poëzie, Politiek
Het glazen huis
Ik was ’s middags in de Tweede Kamer, in de hal van bestuur en volk de markt van mens en macht, de bijenkorf aan het Plein ieder was er druk met papier, netwerken, koffie, laatste roddels even dit, even dat, geen tijd voor zonnestralen en wind Ik zag vogels vliegen, […]
-
Mensen, Poëzie
Overgave
een leeg hiervoormaals ging langzaam over in een warm en donker afgesloten bad omringd door ontelbare van buiten en binnen afkomstige geluiden eerst geen daarna veel bewegingsruimte totdat de kont niet meer gekeerd kon worden na een oceaan van tijd ruw naar buiten geperst opgevangen door warme handen in een […]
-
Fictie, Natuur, Poëzie
Wolkje
Blij en enthousiast zweefde ik mee met de wind, met liefdevolle warmte en vochtige kussen werd ik bemind. Maar daarna kwam de koude mij hard en nijdig tegemoet, sneeuw, ijs en een hoge, onverzettelijke berg beroerden mijn gemoed. De tranen liepen langs mijn wangen en plensden op de struikelsteen neer, […]
-
Poëzie
Zekerheden
Niets staat vast in het leven. Maar gelukkig zijn er toch nog altijd enkele zekerheden waar je niet omheen kan. Hier zijn ze nog even op een rijtje gezet: Iedereen kan zich vergissen, en verre geliefden ga je snel missen. Als je honger hebt moet je eten, en geen mens […]
-
Fictie, Mensen, Poëzie
De vampier
Ik voel de leegte in mij, mijn droge verhemelte, de aangeslagen tong. Met weemoed denk ik terug aan sterflijk leven, aan de tijd dat ik nog zong. De levende dood ben ik, een monster voor de eeuwigheid. Ik lig te wachten in mijn donk’re kist, het is nog dag, geen […]
-
Eten & drinken, Mensen, Poëzie
Polonaise naar de dood
Je dobbert eenzaam op een vlot in de oceaan Toch is er niets te drinken Er is voedsel genoeg in de wereld Maar broeders en zusters lijden honger Talloze kroegen met overvolle terrassen De drank is niet aan te slepen Zwervers en alcoholisten Vergaan van de dorst Er zijn eindeloos […]
-
Mensen, Poëzie
Fanfare
In de verte hoor ik al het schelle getoeter. Het onmiskenbare geluid van een fanfare. Misschien niet altijd even zuiver, en ook wel heel erg luid. ‘Wat zegt u mevrouw?’ ‘Ja ze maken wel een hoop lawaai.’ Maar wat een gezellige boel. Volgens mij is dat hun enige doel. Musiceren […]
-
Poëzie
Woestijn
De zon blonk als een gouden bal, fier om haar macht. Zweetdruppels parelden van zijn aangezicht als een diamanten diadeem. Hij viel in een zee van zand die zijn gezicht verbrandde, half gek van dorst en eenzaamheid Zijn laatste gedachten gingen naar haar en naar die oase van rust waar […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties