0
Geef me iets. Iets waarop ik me kan verheugen of iets om op terug te vallen als het minder gaat. Geef me iets om naar op- en uit te kijken. Geef me iets stom, maar iets dat ik kan koesteren. Geef me warme zonnestralen op een koude winterdag of geef […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Liefde, Poëzie
Intrigue, fatigue
intrigue, je bent o zo overheerlijk je fascineert me mateloos oneindig kan ik naar je luisteren oh kon ik maar hamsteren je opslaan en bewaren zodat ik voor altijd een beetje jou op reserve heb ik kan mijn handen niet van je afhouden wil elk van je vormen een keertje […]
-
Maatschappij, Poëzie
Mia
Frank Boeyen zingt Van een strakke koord waarop hij danst Tussen zijn hoofd en zijn hart En hoe lang het zal zijn voordat hij valt Mia luistert geconcentreerd naar zijn prachtige teksten En wiegt mee met de muziek Terwijl ze de ogen langzaam sluit Ze nipt voorzichtig van haar glas. […]
-
Mensen, Poëzie
Balanceren
wie al te veel van eten houdt en vasten liefst vermijdt wordt zonder aanzien des persoons met extra large verblijd wie al te vaak voor hebben kiest voor’t grote graaifestijn die knabbelt aan zijn evenwicht vergeet het om te zijn wie altijd kiest om rechts te gaan maakt sporen in […]
-
Mensen, Poëzie
Wankelen of bezwijken
Lopen op de balk met knikkende knieën met zwaaiende armen zoeken naar evenwicht balanceren vallen en opstaan Zie je wel de splinter in de ogen van je naaste en kijk je voorbij aan de balk die jouw ogen bedekt? Lopen op de balk het smalle pad bewandelen beperkte ruimte beperkte […]
-
Natuur, Poëzie
Schiermonnikoog
Verweerd en verwassen, ploetert hij volhardend voort Gebogen en gebocheld, getijden doorleefd geduld Strijdend tegen seizoenen, berken slechtend, een sparrenbos Klauterend op duinvalleien, kalk en kwelders, de kiekendief Waar wind en wassend water, de weg wijst aan het wier De vloedlijn verrast met vondsten van vroeger Juttend op jacht naar […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Goed genoeg
Hij probeerde het me te verkopen tulpen in de winter Mooi zo mooi kijk dan hoe mooi En ik ik wilde niet geen tulpen en geen mooi Het klonk zo bijzonder aardbeien in de winter Rood en zoet proef dan hoe zoet En ik ik wilde niet geen aardbeien en […]
-
Mensen, Poëzie, Politiek
Geen reden tot zorg (2)
het komt wel goed mevrouw mijnheer we komen bij u thuis gesprekje aan de keukentafel óf fijn voor de buis we komen enkel even zien hoe’t met u is gesteld aan welke zorg heeft u gebrek waarom hoopt u op geld uw buurman rechts was vroeger kok zijn vrouw doet […]
-
Communicatie, Poëzie
Een hele hoop
Ik heb gehoord dat er een schrijfwedstrijd is? Om mij goed voor te bereiden ga ik eerst maar eens kijken wat de eisen zijn. Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien, elf, twaalf, dertien, veertien, vijftien, zestien, zeventien, achttien, negentien, twintig, eenentwintig, tweeëntwintig, drieëntwintig, vierentwintig, vijfentwintig, zesentwintig, […]
-
Poëzie
Hoop
Allang verdwenen en nooit gezien, alles geweten Hoe oud, wanneer verdwenen of wanneer gehoopt Gewenst gewild geweten rond en Rochetta water en lucht aarde vergeten en bomen gekapt Co2 op de meter en is dat dan wat het is godverdomme sorry hoor Potver, dans maar door kutkind schrijvend stelt het […]
-
Maatschappij, Poëzie
Hoop
Wacht op meer morfine Witte jassen, poeders en pillen moeten je uit je lijden verlossen De Verlosser bestrijdt de pijn De Verlosser helpt De oorzaak van de pijn kan niet bereikt worden Klauter gewond van de bodem van een massagraf naar boven Naakt Besmeurd met bloed en stront van vernietigde […]
-
Maatschappij, Natuur, Poëzie
Een leven zonder zorgen
een moedergans met al haar kroost zwalkt grazend langs de vaart haar broedsel pikt een graantje mee dat is gewoon hun aard geen routeplanner in gebruik geen weet van’t weerbericht hun ingeboren zekerheid is wat hun pad verlicht en geen gedoe met vork en mes met pannen of gerei ze […]
-
Liefde, Poëzie
Hoop doet sterven
Het einde nadert, het jaar is om, Het oude gaf me meer dan ik durfde hopen. Een gezin, veel intense liefde en warmte kortom. Ik zag mijn kleinkinderen en leerde ze lopen. Het jaar loopt ten einde, bijna voorbij, Mensen gaven me hoop, een glimlach en kracht. Voor één keer […]
-
Mensen, Poëzie
Kleine vogel
‘”Hope” is the thing with feathers That perches in the soul And sings the tune without the words And never stops – at all – …’, zo begint Emily Dickinson haar gedicht over hoop. ‘Kleine vogel, wil je me vandaag met je veren aanraken, nu het lijkt alsof alle hoop […]
-
Mensen, Poëzie
Dagelijks hoop
Als ik mijn ogen open probeer te maken heb ik zin in de nieuwe dag Een soort van hoop komt tot mij Mijn ziel trekt mij overeind. Eerst mijn linkerbeen uit bed, gevolgd door mijn rechterbeen Ik zit op de bedrand Onder het rolgordijn door kijk ik naar buiten Een […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties