Schrijf mee!
« »

Poëzie

Middagbloem

9 februari 2015 | 120w | Ineke Wolf | 30 |

je wilde me de wereld geven
mijn horizon verbreden
maar ik kreeg ijsbloemen
die ik zelf van de ramen moest plukken
in de slaapkamer met de kapotte kachel
met het gat in het dak
dat niet gerepareerd werd
omdat jij zo graag
een gat in de dag sliep

witte weilanden
toegevroren sloten
ontgroende bomen
stijf en stram
windstilte

en opeens was daar de ijsvogel
die hier niet op zijn plaats leek te zijn
te veel kleur
te helder
voor dichtgevroren ramen

en dan weet ik het
ik ben zelf een ijsvogel
ik gedij niet wanneer het te koud is
ik kan me niet warmen
aan iets dat doods is
vorst is funest voor ijsvogels

ik vlieg uit
de wereld tegemoet

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ineke Wolf of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

24 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »