0
Hoe kras is mijn kruis Hoe vief mijn vitale delen Hoe bestijgbaar mijn venusberg Hoe ontdekbaar mijn liefdesspelonk Wie komt er eens kijken, daar waar de verrassing gevonden kan worden? Wie durft de speurtocht aan naar de verborgen hemel? Zit daar niet met je handen op schoot te niksen, met […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Liefde
We kunnen niet met, maar toch vooral niet zonder.
-
Column, Cultuur, Liefde
Hand in hand naar Ajax
Hand in hand liep ik met mijn vader. Naar Feyenoord? Nee, op de Middenweg, naar Ajax in de Meer. Ik keek tegen hem op. Letterlijk en figuurlijk. Mijn hand schuurde aan de mouw van zijn oude, groene winterjas. ‘Loop ik niet te hard, maatje?’ vroeg hij keer op keer omdat […]
-
Liefde, Maatschappij
Aan handen en voeten gebonden(9)
Wouter probeert de opkomende paniek te onderdrukken, mompelt tegen Margreeth: ‘Ik moet even achter iemand aan’ Hij beent zo langzaam mogelijk naar buiten. De auto van Veronique is weg. Hij aarzelt even, pakt dan zijn mobiel en verzendt een tekst die hij eerder schreef: Om wat er niet is. Met […]
-
Column, Communicatie, Eten & drinken, Liefde
De handen van mijn moeder
Na bijna vier jaar kan ik haar nog zo missen, mijn moeder. De laatste tijd weer meer dan voorheen, zo lijkt het wel. Aanleidingen genoeg: het overlijden van de moeder van een goede vriendin; dodenherdenking; en nu ook door het woord van de week, hand. Haar hand gaf liefdevolle gebaren, […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(8)
De bitterheid naar Margreeth wordt steeds groter. Het accepteren van begrip en vergeving betekent een vlucht. Hiermee zou Wouter ontkennen wat eens gebeurde. Terwijl gelijktijdig zijn niet-relatie met Veronique van een geheel andere orde is. Een andere dimensie. Wouter hoort zichzelf verder praten. Langzaam rond hij de toespraak af. Heft […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(7)
Door dit soort blikken, weet Wouter, zijn oorlogen ontstaan. Hier stoppen rede en logica. Hier komt alles samen. Veronique zien en door haar gezien worden, verbindt op een onnavolgbare wijze. Het risico op aan te richten verdriet wordt niet zozeer aan de kant geschoven, maar telt gewoon niet mee. Alsof […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(6)
Die ogen doen hem een gelukservaring beleven als zij hem aankijkt. Echt aankijkt. Om dan huiverend wat woorden te wisselen. Woorden die voor hem als predikant zo belangrijk zijn. Maar bij Veronique valt de inhoud in het niet bij de beleving. Haar ogen zien is leven. Is naar binnen kijken. […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(5)
De afgelopen jaren, de woede weg, de boosheid opgeborgen. Nu een mildheid die aan tederheid grenst. Deze vindt Wouter veel moeilijker te hanteren. Al zijn preken over vergeving ten spijt. Zeker nu Veronique zijn leven binnengewandeld is. Met ogen die hem doen denken aan het vennetje waar hij ooit zijn […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(4)
Zeventien jaar zou ze nu geweest zijn. Alleen de eerste zes jaar hebben ze samen meegemaakt. Zij ging alleen de weg aan de andere kant van de dood. Margreeth en hij aan deze kant. Ook alleen. Al bleven ze samen. De woede van Margreeth begreep hij. Al trof hem in […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Mensen
Verbinding
Twee gemiste oproepen van een onbekend 06-nummer. Geen voicemail. Ze drukt op het groen. ‘Met Manos.’ Adem stokt. Hart dondert naar beneden. Manos. En het is zijn stem. Hoe – ‘Hallo?’ ‘Met Vera,’ zegt ze schor. ‘Eh… Sorry. Ken ik u?’ Ze slikt iets weg. ‘Ik was gebeld door dit […]
-
Liefde, Mensen
Afhechten
Als ik aan jou denk, zie ik weer je handen -getekend door de tijd- vol rimpels en vlekken. Altijd waren ze in bedrijf: met aardappels schillen, sokken stoppen, koper poetsen en andere werkzaamheden. Ik denk aan die middag dat mijn handen mochten meebewegen op jouw ritme. Met voorzichtige vingers trokken […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(3)
Hij voelt de passie die zo in strijd is met rust en kalmte. Met vreedzaam je tijd uitzitten. Genoegen nemen met. Nee, zijn geest en lijf schreeuwen om verbinding. En dwaas die hij was. Hij vond ze. In twee ogen. Wetende ogen. Ziende ogen. Gevende ogen waar hij zo graag […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(2)
‘Als je terugkijkt en niet heel veel ziet om trots op te zijn, dan is de tijd gekomen dat je om je heen gaat kijken’ vervolgt hij. ‘En zie je veel wat je blij maakt. Wat je kan vervullen met dankbare tevredenheid. Wat rust geeft. Gelijktijdig kijk je vooruit. Gepaard […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(1)
Nadat de meeste gasten aan hun derde of vierde glas toe zijn, staat hij op voor zijn speech. Jawel, een speech, dat verwacht men nu eenmaal van hem. Dat hij een week studeert op wat hij van de kansel (s)preekt, komt bij de meeste mensen niet op. Eigenlijk is hij […]
-
Liefde, Natuur
Grasland
Het geluid van de weide omgeving mengde zich met de geur van het boerenleven. De koeien die een eindje verderop stonden te grazen snoven en herkauwden hun dagelijks bestaan. Ik stelde me voor hoe het briesje met haar haar zou spelen en hoe zij deze perfecte stilte aan zou horen. […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties