Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Liefde

Herinneringsritueel

5 augustus 2017 | 120w | lisette | 6 |

Gisteren was het weer zover. Ons jaarlijkse ritueel: samen lunchen. En daarna een bezoekje brengen aan het kerkhof.
Het is een mooi rustig plekje, met veel groen. Daar liggen mijn ouders, innig samen. Zoals ze ons hele leven geweest zijn.

Toen ze – kort na elkaar – overleden, moesten we ook het ouderlijk huis leegruimen. Voor mij was dat derde afscheid onverwacht zwaar. Ik vond het vreselijk om de overbekende en vredige inrichting te gaan afbreken. Nu staan er losse herinneringen in de huizen van mijn drie broers en mijzelf.

We zijn inmiddels zo’n vier jaar vooruit geslingerd in de tijd. Onze levens zijn weer vol en druk.
Het is mooi om af en toe stil te staan bij onze liefdevolle jeugd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »