0
Een gedicht dat aanzet tot het nadenken over ons leven, wat wij hebben en wat anderen moeten ontberen: “In vrijheid van het leven genieten zoals wij dat willen”. Tweetalig uitgevoerd, als een mondiaal signaal van onze liefde! uitgestorven valies en kabassen kleding en proviand reisdocumenten en foto’s zelfs kinderen spoelen […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Liefde
We kunnen niet met, maar toch vooral niet zonder.
-
Familie, Liefde
Een roos in je haar
We zitten in het midden van het bankje onder de pergola, amper ruimte tussen elkaar. Ik pluk een roos en doe hem in je haar. Jij lacht naar mij en we vrijen. Jij zit rechts en ik links. Tussen ons in zit een jongetje. Jij zit rechts en ik links. […]
-
Liefde, Mensen
Overwoekerd
Het gras staat hoog, het zou gemaaid moeten worden. Tegen de muur leunen de ruiters netjes op een rij. Eén ontbreekt er, ik houd hem in mijn hand. Ik wilde geen pergola, hij wel. Ik wilde niet eens een tuin, hij wel. Ik wilde dat hij stopte met mij te […]
-
Fictie, Liefde, Natuur, Poëzie
Tranenoogst
Een knappe jongeman die zat te treuren in een woud. Hij was zijn leven lang al wees en alles liet hem koud. Zijn tranen hield hij niet meer in, ze rolden uit zijn ogen. De tranen op de bodem werden wortels die bewogen. Er groeiden grote stammen om de knoest […]
-
Communicatie, Familie, Liefde, Mensen
Druiven of rozen
Het gezeur begon al in september. Mijn oma was liefhebber van klimrozen, maar mijn opa wilde druiven. “Zo, dat ze boven je hoofd hangen.” In maart moest het ervan komen. In de Intratuin laadde oma rozen op het wagentje, terwijl opa bij de druiven stond. Met 6 bakjes druiven kwam […]
-
Communicatie, Liefde
Nog één keer
Aan het einde van een zwoele dag zaten ze zwijgend onder de pergola. Een late merel zong het hoogste lied. De lucht kleurde langzaam rood en daarna begon het te schemeren. “Zullen we nog één keer het glas heffen?” Hij pakte de twee glazen rode wijn, die voor hen op […]
-
Liefde, Natuur, Poëzie
O Denneboom
Het is de kerstboom die het verpest hij staat daar maar doods dood in zijn volle glorie geschopt in mijn toch al kwaad vertrokken gezicht hij heeft verdomme alles gehad water, voeding en zelfs mijn liefde smeekbedes – lieve kerstboom doe het nu toch alsjeblieft geknipt, gelauwerd, zelfs periodes verlicht […]
-
Familie, Liefde
Bergy bits
Die zeereis om de wereld was hun laatste te vervullen droom. Jarenlang schaafden zijn vrouw en hij aan Het Grote Zeeplan, terwijl ze andere dromen realiseerden. Tot twee jaar geleden. De zaak werd goed verkocht aan een private equity club. Hij stapte uit, zijn compagnon nam de leiding definitief over. […]
-
Liefde
Laatste vlucht
We liggen samen in het gras. Het is drukkend warm, later op de dag zal er regen komen. ‘Zie je die meeuwen,’ zegt ze met een lach. Ik houd van haar lach. Het is een sexy lach, het windt me op. ‘Het is de bruidsvlucht,’ vervolgt ze, ‘De gevleugelde mieren […]
-
Liefde
Bevlieging
‘Kijk,’ zegt de moeder naast me tegen haar zoontje, ‘de meeuwen vliegen met ons mee.’ Het jongetje volgt de vogels met een blik die angst en aantrekkingskracht verraadt. ‘Hier, gooi deze stukjes brood maar naar ze toe.’ Samen gooien ze om beurten de brokjes over de reling. Bij iedere worp […]
-
Fictie, Liefde, Mensen, Natuur
Hoongelach
‘Ik hoop dat je sterft!’ Ze smijt de deur dicht, zo hard dat de ramen rinkelen. Vanuit mijn ooghoek zie ik een beweging bij het huis van de buren. Als ik kijk, schiet de buurvrouw snel achter het gordijn en trekt het dicht. Na een minuut of wat concludeer ik […]
-
Liefde, Mensen
Die vinger
Zij had nog steeds niet gesproken. Geen woord. De hele dag zag je haar vinger in de lucht. Stilte. Het was 12 november, ik weet het nog heel goed, op het strand van Scheveningen. Vanuit de wandelwagen stak die vinger. Wijzend in de lucht. Ik lette er niet eens meer […]
-
Cultuur, Liefde, Mensen, Poëzie
Kudde vanilleyoghurt
Als een kudde trekken ze door de woestijn. De woestijn van Priscilla. Met pakken yoghurt. Vanilleyoghurt. Kamelen hebben ze niet kunnen vinden. Dus gebruiken ze een bus. Een bus gespoten in de kleur vanille. Ze zijn gelukkig. Gelukkig op zijn Abba’s. Pril Zweeds geluk. Het geluk heet Konvooi. Konvoois geluk. […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Kleurig
Ik wrijf over de zojuist behangen muur van onze slaapkamer en slaak een tevreden zucht. Wat schept wit toch een ruimte. Dit had ik veel eerder moeten doen, maar altijd waren er zaken die voorrang hadden. Voordat ik naar beneden ga werp ik een blik in het gezellige, roze kamertje […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties