Grauw gerimpeld vel om broze botten, geeft het al aan. Het uitgemergelde lichaam is op. Met regelmatige tussenpozen klinkt het geruststellende piepje van de monitor nog. De beademingspomp laat zuchten horen. De apparaten geven de leugen moeiteloos door. Moeder kan niet meer zonder.
‘Mama.’
‘Lieverd, ze hoort je niet meer.’
‘Ze is niet dood. Enkel haar ogen zijn gesloten.’
‘Ze ontwaakt niet uit haar slaap.’
Pijnlijke bewustwording dringt door. Ik buig over haar heen, mijn lippen raken haar ingevallen wang.
Door haar oogleden heen, schemeren angst, wanhoop en pijn. Is het mijn verbeelding? Zijn het mijn eigen bange gevoelens?
Het rigoureuze besluit is in dat ene ogenblik genomen. De spanning is eraf, de stekker eruit. De apparatuur liegt niet langer.
« Gelukt
Miserabel sprookje 10 »
« Gelukt Miserabel sprookje 10 »
Communicatie, Familie, Liefde, Mensen
Onderbroken spanning
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Dana of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Gelukt Miserabel sprookje 10 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Jeetje, wat mooi Dana. Op 23 december wordt het 10 jaar geleden van mijn moeder. Een warm hartje.
Han
Wat toevallig, Han, op 23 december was mijn vader jarig, dank voor je hartje, altijd heftig zulke beslissingen te moeten nemen
Zeker, Dana. En het beste is niet altijd het makkelijkste.
Ik korte woorden veel gezegd. Een mens is maar een beetje. Aan het eind. Sterkte. Hartje.
Dank je Mien, voor je hartje, de HP is gelukkig een fictief personage
Het leest en voelt als non-fictie. Knap geschreven.
Mooi. Misschien nog mooier als je het woord coma niet had genoemd, want dat is wel duidelijk.
Ik denk aan de titel Gebroken spanning i.p.v. Onderbroken spanning, maar misschien begrijp ik iets niet?
Misschien heb je wel gelijk, is gebroken spanning mooier, Lousjekoesje, had er eerst iets van netspanning instaan, maar voelde niet mooi aan, bedankt voor je suggestie
Mooi geschreven, herkenbaar. Alleen was het bij mijn papa niet zo dat hij meteen dood was toen de machines uit gingen, die ingevallen wangen kwamen ook pas later.
Ja, Hekate, geen mens is hetzelfde. Er zit altijd verschil in coma en coma, de één kan nog wel doorleven, de ander is totaal afhankelijk van apparaten. Heftige beslissingen, daar zit het verschil niet in.
Bij mijn zwager duurde het ook even, maar slechts heel kort. Wel waren de wangen al ingevallen.
Mijn eigen vader ging het abrupt, ineens, geen ingevallen wangen.
Mijn eigen moeder leeft nog.
mooi stukje Dana
Dank je, Jose