0
Op zijn eerste werkdag houdt Elegiacus, in zijn nieuwe circus, een act over abortus. Hij eet graag kreeft. Hij weet wat de beesten doormaken voordat ze op het bord komen. Morgen verbiedt hij de anticonceptiepil. Hij wil nog graag een keer papa worden, lekkere wijven genoeg in zijn modellenbureau. Straks […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Communicatie, Mensen
Rouw
Water op mijn geschokte wangen Wereldbeeld vervaagd De stem gesmoord De keel toegeknepen O mijn lief, o mijn lief Rauwe woede ontploft Schorre kreet van besef Je gaat weg Je gaat echt weg O mijn lief, o mijn lief Wanhoop in het zwart Mijn hersens gillen Mijn hart knijpt Mijn […]
-
Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Naamsverwarring
‘Hoeveel patiënten zitten er nog in de wachtkamer, Els?’ ‘Eén.’ ‘Dat schiet lekker op voor de maandagochtend.’ ‘Het is meneer Iglesias.’ ‘Oh nee! – hij heet Elegiacus, Els. Stuur hem maar naar binnen; even snel wegwerken.’ ‘Dokter, wat een pestweer, vindt u niet? Die medicijnen…’ ‘Meneer Elegiacus, wat kan ik […]
-
Communicatie, Cultuur, Mensen
Ludo Elegiacus Sanders
Louche zakenlieden nemen het niet zo nauw. Zeker als er gewin op het spel staat. Gewin in knaken en gewin in vrouwelijk schoon. Dat geldt ook voor Ludo Elegiacus Sanders. Wie kent hem niet? Van goede tijden. Op de bank telefoneert Ludo met zijn bank. Op de televisie scanderen vissers […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
When I’m 64
Het vriest. Ze verstopt zich dieper in haar jas en richt haar gezicht naar de zon. De warmte op haar wangen doet haar rillen. Will you still need me, will you still feed me, when I’m sixtyfour? Die deun klinkt de hele ochtend al in haar hoofd. Vijftig jaar geleden […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Hulpeloos
Als de sirene loeit zit de man meteen stijf rechtop in bed. Het snerpen gaat hem door merg en been. Zijn ogen schieten zenuwachtig naar de foto van zijn gezin. Mensen rennen de gang op; ook hij voegt zich bij de groeiende groep in de helverlichte ruimte. In de hoek […]
-
Fictie, Mensen
Ontmoeting
We maakten ruim een maand geleden kennis met elkaar. Iemand had hem meegenomen en me aan hem voorgesteld. Na deze eerste ontmoeting zocht ik hem nog eens op en er ontstond zo iets als vriendschap. Een lange tijd zagen we elkaar dagelijks en hij vertelde me, soms tot diep in […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
On the EMD FT
Jippie ja jee. Daar komt ie. Veertienhonderd paardenkracht in twee gesplitst. In welk coupeetje zit POTUS eclect? Speciaal voor de gelegenheid is er een railway dwars door Washington aangelegd. ‘Handen uit de mouwen en schop in de grond’, dacht DDT (Dikke DT) infrastructureel. Vergezeld van two first ladies en een […]
-
Column, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Vrieskou
Vader, moeder en twee kinderen. Mutsen op en sjaals om. De kou trotseren is een keuze. Lachende, blozende kindergezichten. Vader en moeder lachen mee. De enige verplichting is een toegangskaartje kopen. Linksom schaatsen moet ook. Na iedere bocht weer een recht stuk. Straks naar huis is vanzelfsprekend. De thermostaat staat […]
-
Maatschappij, Mensen
11 mei 1940
11 mei 1940. Het ezeltje trek de kar en de vier vluchtelingen weer richting eigen haard. Het kippenvelgevoel ontheemd te zijn maakt gaandeweg plaats voor berusting. Van ver zien ze het strooien dak van de veilige thuishaven. Het lemen boerderijtje ligt er bij zoals het verlaten werd. De belangrijkste bezittingen, […]
-
Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Ontheemde stedeling (2)
‘Is het nog ver? Laten we teruggaan. Wat een inheems gebied.’ ‘Eerder uitheems. Nog een paar honderd meter tot de top.’ ‘Inheems, uitheems… Kan mij het schelen. Ik ben ontheemd hier. Een paar honderd meter…? En dat steil omhoog! Mijn voeten branden in mijn schoenen, ik moet plassen en verlang […]
-
Communicatie, Mensen
De handen van Ilse
Ilse is op Sumatra opgegroeid, praat graag over haar warme herinneringen aan een veilige haven met pianomuziek en zorgzame mensen om haar heen. Als jonge vrouw kwam ze naar Nederland, eerst nog onder de vleugels van haar moeder, later echtgenote en moeder van drie. Een vol en rijk leven heeft […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Mensen, Natuur
Onthemd, onthaard, ontheemd
Een man rent door de straten van Amsterdam en door het Vondelpark. Hard, keihard. Hij voelt zich onthemd, is zichzelf niet meer en kijkt voortdurend achterom. De man wordt achtervolgd door een blote vrouw, een vrouw met kaal hoofd, volledig onthaard. Zo voelt de vrouw zich ook. Niets lijkt meer […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Ballade van de ontheemden
ze trekken voort in eindeloze rijen ver weg van huis en haard van jong tot hoogbejaard een kreupele grijsaard zucht en baby’s schreien vernederd, geschopt en geslagen te veel om te verdragen met schamele resten van een vorig leven een shirt, een pop, wat geld een medicijn, een speld zijn […]
-
Maatschappij, Mensen
Spoor bijster
Tussen het haar voorbijrazende voetgangersverkeer leek zij stil te staan. Onverstoorbaar duwde zij haar blauwe rollator voort. In haar eenpersoonshuishouden hield ze een eenvoudig ritme aan. Trees kende de buurtsuper, als laatste der kruideniers-mohikanen, op haar duimpje. Ze kwam al in de winkel toen meneer Blonk, als kleuter, voor zijn […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties