Als verwoed filatelist spaar ik mijn levenlang al postzegels. En niet alleen goedkope. Kwestie van goed zoeken en onderhandelen. Inmiddels heb ik een aparte kamer ingericht om mijn verzameling te stallen. Een klein kamertje maar groot genoeg. Hier week ik ook de postzegels voorzichtig van hun ondergrond. Gebruikte postzegels zijn mijn favoriet.
Onlangs ben ik in het bezit geraakt van de zeldzame Bruine Mauritius. Een bijzonder exemplaar, broertje van de bekende Blauwe en Rode. Er bestaat er maar een van en ik ben de trotse eigenaar. Ik laat hem wel zitten, ga hem niet afweken. Dat durf ik niet. Bovendien blijft de Bruine Mauritius dan veel beter zijn waarde houden. Wel zo handig bij een veiling. Stinkend rijk word ik.
« Stationcar
Koeman miste een mindsetcoach »
« Stationcar Koeman miste een mindsetcoach »
Cultuur, Liefde, Natuur, Sport
Veiling (10): Bruine Mauritius
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Stationcar Koeman miste een mindsetcoach »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mien. Ik vrees voor je dat die Bruine Mauritius die kleur heeft gekregen door roestvorming. Dat heet in de filatelie ’tropisch.’ Soms zijn het enkele vlekken, maar de schimmel die dat veroorzaakt kan zelfs een hele postzegel overwoekeren bij voldoende luchtvochtigheid en gebrek aan zuurstof. Bepaalde papiersoorten zijn daar erg vatbaar voor, zoals sommige postzegels van Tsjechoslowakije. De zogeheten Legioenzegels van Nederland uit 1942 staan er ook bekend om dat ze door roest overwoekerd kunnen worden.
Het Museum voor Communicatie in Den Haag had tot aan de sluiting een zeldzame Blauwe Mauritius in bezit. Als ik me niet vergis is deze daarna naar het Nationaal Archief gegaan.
Ik zou zeggen: zet je postzegel op Ebay. Amerikanen en Chinezen kopen alles.
Ik denk dat je de metafoor mist Cesar. Ik heb het over een postzegel die je meestal in een klein kamertje vindt, dat dagelijks gebruikt wordt. Je kunt het ook in de was tegenkomen.
Maar toch ook bedankt voor de uitleg over de verkleuring van papier. Mij overigens bekend omdat ik daarover eerder uitleg heb gekregen in een boekbinderij bij de nonnen in Berkel Enschot in abdij ‘Onze Lieve Vrouw van Koningshoeven’.
@Mien. Die metafoor mis ik zeker, vooral omdat ik me in het kader van persoonlijke hygiëne niet goed kan voorstellen dat iemand in het kleine kamertje ooit maar ‘één unieke bruine Mauritius’ zou hebben gebruikt en in zijn bezit zou hebben gekregen…
Het is allemaal verbeelding Cesar. Vanochtend nog. In de koekepan, een spiegelei in de vorm van de V.S. Maar je moet het wel (willen) zien.
@Mien. In alle bescheidenheid: ik heb een redelijke verbeeldingskracht, daar hoef je niet over in te zitten. Mijn punt is vooral ook je verwijzing naar het beschreven unieke (dus eenmalige) karakter van je bruine Mauritius. Dat lijkt met simpelweg argumentatief niet heel houdbaar, want het zou in de praktijk een koud (of warm) kunstje zijn om die in serie te produceren op jouw wijze; zeker nu je het wereldkundig hebt gemaakt.
Maar ik wil je uiteraard je scatologische humor niet ontnemen hoor.
Mijn oplgaes zijn ongekend Cesar. 😉
Oplages. Of in jouw erudiet woordgebruik oplagen. 😉