Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Spoor bijster

19 januari 2017 | 120w | AliceHuiberts | 7 |

Tussen het haar voorbijrazende voetgangersverkeer leek zij stil te staan. Onverstoorbaar duwde zij haar blauwe rollator voort. In haar eenpersoonshuishouden hield ze een eenvoudig ritme aan.

Trees kende de buurtsuper, als laatste der kruideniers-mohikanen, op haar duimpje. Ze kwam al in de winkel toen meneer Blonk, als kleuter, voor zijn vader kleine klusjes klaarde. Haar vier kleuters van toen zijn lang geleden uitgevlogen.

Ze keek verward in de rondte. Ze herkende alleen de kleuren van het interieur, en meneer Blonk. Waar eerder de groenten lagen uitgestald, stonden rekken frisdrank. Haar Mariakaakjes vond ze op de plek van de schoonmaakazijn.
Ontheemd stond zij over haar rollator gebogen. Tranen vochten zich een weg naar buiten. Haar waardigheid hield haar ogen ternauwernood droog.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van AliceHuiberts of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »