0
Onbeperkt limonade, stond er op het kaartje wat met een key-koord aan haar hals hing. En ze zou het krijgen ook. Ongehinderd en onbepaald stond het driftige tienermeisje te schreeuwen dat ze dorst had. Haar wijsvinger duwend op de borst van de arme medewerker van het speelpaleis. En weer wijzend […]
Fictie
Genoeg
Mensen
Wie leest mij?
Zo links en rechts blog ik wel eens wat, maar wie leest mij? Misschien, dat ik het daarom leuk vind om online berichtjes te posten. Dan probeer ik mij voor te stellen, hoe mijn onzichtbare lezers eruit zien en waarom ze onzichtbaar blijven. Ja, je hebt ook van die lui […]
Poëzie
Klokslagstap
De 120woordenverhalen die ik schrijf worden soms gelezen. Er zijn broeders en zusters die soms meer willen weten. Het is rot maar ik scheep ze af met een smoesje. Hoe houden ze het hier vol op deze planeet? Gelukkig schrijven we ons even weg. Naar wat ons ook bezig houdt. […]
Column, Familie, Studie & werk
Oud geleerd
Ze staat ontspannen voor de klas. Het voelt als een droom die waarheid is geworden. Lesgeven is geweldig, de collega’s zijn aardig en inspirerend en de leerlingen kunnen haar niet moeilijk genoeg zijn. Hoe meer problemen, hoe leuker zij het vindt. Ze is als vrijwilliger binnengekomen met de vraag of […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Schepje er bovenop
Is er niet ergens een schepje waar ik een kuil mee kan graven? Het hoeft geen grote kuil te zijn, maar precies zo groot dat ik er in pas. Dan spring ik erin, zodat ik onzichtbaar ben en aan de scherpe blik en die nieuwsgierige vraag kan ontsnappen. Ik wil […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
De stoet (2)
Hij trekt de voordeur achter zich dicht, met een klap die harder klinkt dan beoogd. De staalovens wachten. Zijn voorland ook: niet meer dan twee vierkante meter op de begraafplaats die hij dagelijks passeert. Daar waar nu enkelen worden aangesproken als geliefden, familieleden en vrienden. Het geschuifel verraadt hen. Wat […]
Fictie, Mensen
Onzichtbaar ziek
Het is midden in de spits en de tram zit stampvol. Ze weet dat niemand voor haar op zal staan. Ze is jong, ziet er normaal uit. Haar knieën voelen alsof ze in brand staan en haar benen willen haar niet lang meer dragen. Noodgedwongen zet ze zich over een […]
Mensen, Studie & werk
Misvormd
Hij ziet de gestalte van de vrouw nog voor zich. Jaren was zij zijn collega. Ooit vertrouwde hij haar en waardeerde hij haar, maar er kwamen eerst scheurtjes en daarna barsten in de verstandhouding. Pas veel later had hij door wat ze deed: ze pestte hem en treiterde hem, steeds […]
Mensen
Gilles
Mijn schoenzolen zitten onder de stront. Eerst keek ik maar een beetje en nu de hele tijd. Mama vindt het niet fijn als ik met stront binnenkom. Papa zegt dat als ik een keertje niet kijk, hij tien cent geeft. Ik heb uitgerekend dat hij dan wel zesenzestig euro per […]
Communicatie
De dorpsdichter van Ganzedijk
Soms begluren de Ganzedijkers hun dorpsdichter terwijl hij hun keukenraam passeert. Soms echter sloft hij de straat uit zonder dat ze het merken, met zijn trage tred en camouflerende ribfluwelen broek. Het enige opvallende aan de dichter is zijn pikzwarte baard die als een ragebol uit zijn kin steekt. De […]
Fictie
Oud Hollands
Hoelang kun je kauwen op een poffertje? De boter, de suiker, het meel en het gehele baksel met papieren vreetschijfje compleet, staande in de rauwe walm van de kraam zelf. Daar gaat die poffertjeskok weer. flop flop flop, draaiend op de gasverwarmde bakplaat die nooit enig ander doel zal dienen. […]
Column, Communicatie, Familie, Liefde
Onzichtbaar verdriet
Als ik onzichtbaar zou zijn, dan nam ik meteen een kijkje bij je. Ik heb je zes jaar niet gezien. Je hebt mij uit je leven gewist. Zonder pardon, omdat ik niet informeerde naar de uitslag van je examen. ‘Je bent zo goed als je laatste optreden’, is een kreet […]
Liefde
Zuur
Ze zat bij mij in de klas en had de mooiste ogen van de wereld. Als ik naar je kijk, verdrink ik in je ogen. Toe werp mij een reddingsboei toe. Knipoog naar me, lach naar me, zwaai, zwier, huppel naar me, maar alsjeblieft red me, schreef ik met behulp […]
Communicatie
Waffel
Waffel, geboren met alleen maar smoel tussen zijn oren; een muil minder om te laden, dan om zich te laten horen. Rimpelkop met grote bek en rare krullen op zijn dak zit op een korte dikke nek; melkboerenvuilnisbak. Zijn moeder schudt haar kop ‘Omstandigheden dreven mij zucht ze: Hondekop! Nu […]
Poëzie
Titel
Rol vier meter behang uit en kalk met grote letters over de gehele lengte: ‘Dit is Poëzie’. Breng na droging het knalrode fond aan. Ik trek mijn sokken uit en druk per strekkende meter tubes van verschillende kleurtjes acrylverf leeg. Neem een aanloop en glijd blootsvoets door de gang. Op […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties