Schrijf mee!
« »

Communicatie

De stoet (7)

15 juni 2015 | 120w | Han Knols | 5 |

Wellicht was het dat beeld van de kooi met het geopende deurtje dat hem deed beseffen dat er geen weg terug was. Toen hij het sijsje de vrijheid had gegeven, had hij een streep gezet door de vanzelfsprekende leegte die zijn leven leek te vullen. Een leegte die hij iedere ochtend en avond, als in een ritueel, leek te voeden met zangzaad.
Hij had het diertje voorspoed gewenst. Het was zonder aarzeling of omkijken weggevlogen. Waarschijnlijk ook zonder besef, dat een leven in vrijheid kracht en vastberadenheid vergt. Maar als het dat besef wel zou kunnen hebben, als dat nu zou zijn doorgedrongen, zou het dan kiezen voor een weerzien met hem, het gevulde voerbakje en het traliewerk?
Hij glimlachte.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Knols of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »