Wellicht was het dat beeld van de kooi met het geopende deurtje dat hem deed beseffen dat er geen weg terug was. Toen hij het sijsje de vrijheid had gegeven, had hij een streep gezet door de vanzelfsprekende leegte die zijn leven leek te vullen. Een leegte die hij iedere ochtend en avond, als in een ritueel, leek te voeden met zangzaad.
Hij had het diertje voorspoed gewenst. Het was zonder aarzeling of omkijken weggevlogen. Waarschijnlijk ook zonder besef, dat een leven in vrijheid kracht en vastberadenheid vergt. Maar als het dat besef wel zou kunnen hebben, als dat nu zou zijn doorgedrongen, zou het dan kiezen voor een weerzien met hem, het gevulde voerbakje en het traliewerk?
Hij glimlachte.
« Reünie
Weerzienigheid »
« Reünie Weerzienigheid »
Communicatie
De stoet (7)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Knols of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Reünie Weerzienigheid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi sijsstukje! Het is prima getroffen, maar er zitten voor mij wel een paar onnodige herhalingen in.
* ‘Het het’ in de eerste zin.
* Twee keer vlak achter elkaar ‘had’ in de derde regel.
* Drie zinnen na elkaar met ‘besef’ vind ik ook wat veel.
Broeder Han,
Weer een mooi vervolg.
Ik zit er aan te denken om ook de cavia’s van de vrouw eens te bevrijden na het lezen van dit verhaal.
VmetdeVorK.
Dag Hay,
Ik heb bij het schrijven overwogen om het tweede ‘het’ te vervangen door ‘dat’. Misschien doe ik dat alsnog.
Die twee keer ‘had’ ga ik niet veranderen.
Drie keer ‘besef’ is teveel. Dat wordt weer puzzelen.
Dank je.
Dag VmetdeVork,
Dank je.
Ik zou eerst overleg plegen met de wederhelft 🙂
Mooi dat je de bekende metafoor van vrijheid hebt uitgeschreven en er tegelijkertijd vraagtekens bij zet of het diertje dat zelf ook wel zo ervaart.
Te weinig van de reeks gelezen om te begrijpen hoe dit in het geheel past, maar als los verhaaltje kan het dus.
Ik zie alleen het verband tussen de titel en het losse verhaaltje niet. Misschien is het beter om uiteindelijk alle stukjes een eigen titel te geven?
Mooi, Han!
“Een leegte die hij iedere ochtend en avond, als in een ritueel, leek te voeden met zangzaad.” Alleen al voor deze zin, krijg je een hartje.
Dag Lousjekoesje,
Dank je.
Mooi om te horen dat je het als los stukje waardeert.
Ik begrijp je kanttekening, maar ik ga die losse stukjes niet van een titel voorzien.
Iets als ‘De kooi’ (in dit geval) voegt wat mij betreft niets toe.
Dag Marlies,
Dank je.
Ook omdat het een zin is waar ik dan wat langer over nadenk.
Prachtig, @Han!
Eens met @Marlies wat betreft de mooie zin.
<3
Dag Nel,
Dank je.
Hallo Hay,
Aangepast.
Dank voor de kritische noten.
Mooi!