Een jaar geleden wilde ik ‘de-doe-het-zelvers’ allemaal weer terughalen. De benzinedrinkende vrouw, de huishoudman die zich verhing aan een paar bretellen, de elektro-jongen die zichzelf in een kooltje veranderde, de drie jonge gifmengstertjes die hun haren nooit wasten en altijd in slobbertruien over straat slenterden en de man die altijd liep.
Ik zag hun gezichten, laatst, in een droom.
Ongeschonden waren ze nu.
Ze lachten naar mij.
Ik weet niet of ze nu nog verdrietig waren want vroeger lachten ze ook altijd. Iedereen was er, behalve…
‘De man die altijd liep loopt nog altijd, in alle richtingen, op lichtsnelheid in het vacuüm,’ zeiden ze mij in koor.
Oké.
Dat was goed.
Zolang hij liep, moest ik het zelf niet doen.
Lastig stukkie, Nele.
Ben benieuwd hoe je de keuze hebt gemaakt voor juist deze droombeelden.
Groet,
Rob.
Intrigerend is het zeker, maar ook na twee keer lezen kan ik er geen bedoeling of clou in ontwaren.
Nou, eigenlijk zou ik het stukje weer willen wegdoen.
Maar dat kan zeker niet als je geen veelschrijverschap hebt?
Ik heb het stukje een beetje te snel online gezet. Ondertussen kent het verhaal al veel meer woorden. En is het nog verder aan het groeien. En worden de droombeelden, Rob, steeds maar echter. 🙂
En nog eens bedankt voor de reacties.
Zoiets is mij ook wel eens overkomen, Nele. Niet mee zitten…
Als je hier regelmatig stukjes plaatst, kun je bij Frank het veelschrijverschap aanvragen en zelf aanpassen wat je maar wilt. Maar ik weet niet zeker of het mogelijk is om een stukje helemaal te verwijderen. Daarover zou Frank uitsluitsel moeten geven.
Nee, niet laten verwijderen. Wat mij betreft leest het als een absurdistische droom. Soms hoeft iets niet volledig doorgrondbaar te zijn. Bij mij leverde het lezen van dit stukje een aantal aangenaam vage beelden op. Mooi gedaan.
Ik zou ook niet snel voor verwijderen kiezen. Zelf heb ik dat nooit zelfs maar overwogen. En je ziet het aan de reactie van Annemieke, iedereen leest het met net iets andere ogen.
Toen ik nog geen ‘veelschrijver’ was, vond ik het wel bijzonder vervelend dat ik niet meteen iets kon veranderen. Ik hoor bij de mensen die geneigd zijn om eindeloos aan een tekst te blijven sleutelen. Dat is ook een valkuil als je het overdrijft.
Bijzonder droomachtig stukje, Nelededeyne. Ik zou hem zeker niet verwijderen.
Zwerfvuil, straatmeubilair, daklozen, losers; die beelden duiken op. Tijdens de hoogconjunctuur van zo’n 15 ,16 jaar geleden waren ze er. Nu, met verharde maatschappij en vereelte zielen, is hun aantal en hun misère alleen maar toegenomen.
Althans dat lees ik in je stukje. Het is niet eenduidig (germanisme, ik weet het) maar laat gedachten diverse richtingen opgaan.
met vriendelijke groet,
Chris
Nou, nog eens allemaal bedankt voor de reacties.
Chris, door jouw opmerking vond ik ‘NRC stijlboek-germanismen’ op het internet. 🙂
Ik heb er geen moeite mee hoor, het te lezen.
Ligt gewoon aan de rest, ha,ha!
Het is een droom, dus het mag vaag zijn.
Zeer benieuwd naar het huidige verhaal.
De hier ontsproten kiem prikkelt de fantasie.
En ik herken de rookie frustratie van ontbrekend veelschrijverschap. Hou vol! En schrijf! 🙂
Zuster Nelia,
Toen ik het verhaal gelezen had, las ik het of u zelf bedenkt over welk verhaaltje, dat u eerder schreef op 120W, het wéér ging hebben. Welke hoofdpersoon zou ik graag wéérzien?
Misschien de man die er altijd liep……
VmetdeVorK.
NELE, feest der herkenning!
mooi ‘doan! Gefeliciteerd!
Chris
@nelededeyne gefeliciteerd met het weekwinnaarschap!
Van harte gefeliciteerd, @NeleDeDeyne!
Nele,
Hulde aan de ‘benzine-drinkende vrouw!
Proficiat.
Rob
@NeleDeDeyne, gefeliciteerd met het weekwinnaarschap!
Dus.
Rob van Bedaf, Karin Gene, Nel Goudriaan, Ineke Wolf, C.P. Vincentius, José van Rosmalen, VmetdeVork, H2OWritez, Lousjekoesje, Marlies Vaz Nunes en Hay van den Munckhof: dank voor alle comments. 🙂 Het is een leuk cadeautje.
Eum.
Werk er dus vandaag weer aan.
En.
@Frank: hoeveel moet ik er nog voor het veelschrijverschap?