Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Januskop

16 juni 2015 | 120w | VmetdeVork | 3 |

Soms loop ik door de steeg om naar het beeldje te kijken.
Concentreer me dan even als ik het kaarsje eronder aansteek.
Het gezicht van dit beeldje grijnst in de nacht.
Later bij daglicht krijgt het een ontspannen gezicht.
Ik kan genieten van de verhalen die hij schrijft.
Maar we zien hem niet meer.

Als maar moet ik denken aan zijn strijd met de andere schrijvers.
Lang waren de discussies binnen de Kring van het Korte Verhaal.
Zijn kritische veer moest wijken door een complot binnen de Kring.

Liever laat ik kritiek voor wat het is.
Nooit heb ik me er veel van aangetrokken.
Ik verheug me op het weerzien met hem.
Keihard slaat de bliksem in het stenen gezicht.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van VmetdeVork of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »