Soms loop ik door de steeg om naar het beeldje te kijken.
Concentreer me dan even als ik het kaarsje eronder aansteek.
Het gezicht van dit beeldje grijnst in de nacht.
Later bij daglicht krijgt het een ontspannen gezicht.
Ik kan genieten van de verhalen die hij schrijft.
Maar we zien hem niet meer.
Als maar moet ik denken aan zijn strijd met de andere schrijvers.
Lang waren de discussies binnen de Kring van het Korte Verhaal.
Zijn kritische veer moest wijken door een complot binnen de Kring.
Liever laat ik kritiek voor wat het is.
Nooit heb ik me er veel van aangetrokken.
Ik verheug me op het weerzien met hem.
Keihard slaat de bliksem in het stenen gezicht.
@VmetdeVork,
Prachtig verhaal. Het doet me met weemoed denken aan kort vervlogen tijden. Het schrijfthema van deze week brengt wel wat teweeg zeg! In dit geval een sterke, versleutelde boodschap.
“Kritische veer” in de Kring van het Korte Verhaal… Ik mis zijn gewaardeerde schriften ook, broeder VmetdeVork.
Groet + hartje, Rolf van der Leest
Beste VmetdeVork,
Qua vormgeving hangt het naar een vrij gedicht, ergens tussen proza en poëzie in. Ik lees het als een mooi verhaal, iets met een antieke toon, alsof in een legende een verhaal over een verhaal wordt verteld.
Mooi werk dit!
+hartje!
Chris
Broeder Rollo,
Je hebt de code gekraakt!
Broeder Vincentius,
Het verhaal is een raadsel. Dat maakte het moeilijk om te schrijven.
Een verhaal in een verhaal komt dichter in de buurt.
Dichter dan je denkt……
Dank jullie wel!
VmetdeVorK.
Fascinerend verhaal, @VmetdeVork
Ik begrijp het niet helemaal, omdat ik – denk ik- de context mis.
Het nodigt uit tot herlezen.