Met gesloten ogen mijmer ik, over lang vervlogen tijden
Waarin zomers eindeloos leken, insecten zoemend om me heen
Starend naar de wolken, op mijn rug in het weiland, helemaal alleen
En een nieuwsgierige koe, zijn ruwe tong, over mijn gezicht deed glijden
Op blote voeten langs de slootkant, tussen pinksterbloemen en fluitenkruid
Ving ik dikkopjes met een schepnet, porde kikkers, plukte madelief
Tot geroep me huiswaarts maande, voor aardappels, jus en bief
Of biest met suiker en beschuit
Als ik nu mijn ogen open, zie ik asfalt en beton
Razen auto’s, ruik ik rubber
Overschaduwt een geluidswal de middagzon
Is een weerzien met mijn jeugd, slechts in mijn dromen daar
Koester ik geuren en gedachten
Omdat welvaart dit natuurschoon verkrachtte
Prachtig en melancholiek sfeerstukje. Alleen die laatste zin valt voor mij uit de toon. Die sluit het voor mij een tikkeltje geforceerd af. Toch een <3 waard.
@Hay. Ik heb de laatste zin een paar keer aangepast. Het was eerst ‘Die dat gelukzalige gevoel voortbrachten’, maar dat vond ik wat té. Nu twijfel ik…..
Om eerlijk te zijn vind ik beide slotzinnen niet heel erg passend als afsluiting. Ik zal morgen nog eens met je meedenken. 😉
Graag Hay. Ik wil met die laatste zinnen uitdrukken dat hoe ouder ik word, hoe lastiger ik het vind om dat onbevangen bevrijdende gevoel te vinden, wat ik in mijn jeugd had als ik daar door het weiland banjerde.
Zuster Karin,
Retteketet, het was een sonnet.
Je herinnering is nooit helemaal wat het was.
Toch bestaat het op dat moment.
En daar kan niemand aankomen.
VmetdeVorK.
Die mijn ziel naar het gevoel van vroeger doen smachten
Ik probeer maat wat, hoor.
Mooi stukje. Ik geef je een hartje.
Marjo
Mooi stukje.
Wat dacht je van:
Koester ik geuren en gedachten
Voor onze welvaart de schoonheid verkrachtte.
Gr. Fenne
Heel mooi.
Alleen vind ik het gebruik van hoofdletters en kleine letters niet helemaal juist.
@VmetdeVork, @Marjo en @Fenne, dank voor de feedback en het meedenken. Jullie input heeft een nieuwe slotregel opgeleverd.
@Lousjekoesje, dank! Ik heb moeite met de spelregels voor het gebruik van hoofdletters en kleine letters in gedichten. Als ik het web raadpleeg, kom ik zelfs tegenstrijdige uitleg tegen. Heeft iemand een goede link mbt dit onderwerp?
Het is nog mooier geworden. 🙂
En ik was mijn belofte om mee te denken over die slotzinnen niet nagekomen. Gelukkig hebben anderen dat goedgemaakt. 😉
@Karin, mooi sfeervol, mijmerend sonnet.