Zoiets blijft je bij. Het was de derde week van de Ramadan en stond die avond in de rij bij de Febo achter drie Moslima’s om een bamihapje uit de ‘Muur’ te trekken. De basketballer uit Augusta, Maine, stapte binnen. Hij bekostigde zijn overzeese College met het spelen in een kille sporthal op Rotterdam-Zuid, belendend aan een winderig tennispark, waar op het terras druk werd gespeculeerd over veelvuldig cocaïnegebruik van onze sterspeler. De uitbater van het tennispark verklaarde dat Bruce dood was gevonden in zijn appartement aan de Hilledijk. Ik trok mijn bamihapje, nam een fikse hap, wat ik met een verbrand verhemelte moest bekopen, toen ik mijn weerzien beleefde met een uit de dood opgestane atleet. Ik groette terug.

Het was de derde week van de Ramadan en IK stond die avond in de rij bij de Febo etc..?
Veel info in een kort stukje maar het leest als een trein. <3
Beste Bart,
Dank je wel.
Rob.
Gevallen helden en bamihapjes, zo’n combinatie trek je niet vaak uit de sch(r)ijfmuur.
Grappig.
Broeder van Bedaf,
Ramadan+Moslima’s+Bamihapjes=Lazarus.
VmetdeVorK.
Beste VmetdeVork,
tis geen religieus discours, hoor. Moslims eten ten tijde van Ramadan, na zonsondergang, graag een bamihapje, zo heb ik ervaren destijds.
Rob.
Bruce leeft, maar deze info komt voor de opmerking van de uitbater dat hij dood is. Zou je het voor het effect ook om kunnen draaien?
José,
is het dan nog een ‘weerzien’? Ik krijg van de Escher-tekeningen op mijn netvlies.
Rob.