Arabier en succesvol piraat Rahmah ibn Jabir al-Jalahimah (1760–1826) was de eerste drager van een bandeau sur l’oeil, in onvervalst Nederlands beter bekend als ooglap. Ooglap? Wat een woord! Niet te verwarren met kogelbiefstuk voor gevallen boksers. Even scherpstellen. Ramah was de eerste gedocumenteerde ooglappiraat. Hij kende geen merci, hoewel […]

Op een dag kreeg Teun heimwee naar zijn geboorteplaats. Hij nam zijn ezel en penselen en liet het zwembad en zijn bandeau-minnende meute achteloos achter. De meisjes die hem bewonderend aanstaarden vanaf zijn bandeau tot aan zijn zwembroek, konden niet tippen aan de aantrekkingskracht van Sophia die hij hevig had […]

De deur van kleedkamer drie zwaaide open. ‘Kom waterratten, we gaan plonzen!’ De gevreesde juffrouw Boddemeijer leunde tegen de deurpost. Muisstil schuifelden de kinderen van groep vier blootsvoets onder haar rechterarm door. ‘Waarom ben jij nog niet omgekleed?’ De juf keek over haar bril naar Romy. ‘Ik … ben mijn […]

Post uit Frankrijk met daarop een logo van de Limburgse vlag. Verbaasd open ik de enveloppe en lees. Mijn Frans is roestig. Na een paar keer lezen begrijp ik dat de schrijfster wilt weten of ik de ‘madam’ ben, die haar zo’n twintig jaar geleden in Trinité een bandeau cadeau […]

Ze staan niet op de klassenfoto met een of andere bandeau om. Sterker nog, ze staan er helemaal niet op! Dat komt omdat haar dochters op de dag dat de foto werd genomen vrij van school hadden gekregen vanwege iets religieus. Ja, je kunt niet op twee plaatsen tegelijk zijn, […]

Met het hart in de keel staart Debbie naar de speelplaats. Fietsjes, driewielers, loopauto’s staan verspreid zoals je zou verwachten als de kinderen ermee speelden. Maar er zijn geen kinderen, alleen een doodse stilte. ‘Wat…?’ hoort ze naast zich. Debbie kijkt opzij. De vrouw schudt haar hoofd met een blik […]

Het is 1 januari 1853, en de zon gaat op. Ik heb mijn nieuwe werkkleding aan en ben brood aan het bakken. Behalve keukenmeid hier in het kasteel ben ik ook de min van de jongste prins. Een lief jongetje, maar wel dorstig. Hij groeit als kool en kraait blij. […]

Ik heb een heel deftige tante. Zo deftig dat ze geen last heeft van eelt, maar van huidwisseling. Stemmingen die kent ze niet. Voor haar zijn het gemoedseuvels. En ja, de heuvel, die mag absoluut niet genoemd in huize tante. U weet vast wat ik bedoel lezer. Niet die van […]

Vijf jaar lang schrijf ik nu al, op regelmatige basis. Ik was ooit eens lid van een geweldig schrijfgroepje. Ik had er de tijd van mijn leven. Tot ze me besloten te Feestboeken. Uit “liefde”, zo schijnt. Ik wilde niet meer met hen praten, ze deden alsof ze niet wisten […]

Lieve La Femme, Op de site Geheime Liefde zie ik jouw foto en profielbeschrijving. Je sprankelende ogen en mooie bruine haren doen mij denken aan een filmster. Dat je net veertig bent geloof ik niet, daar moet nog minstens een jaar of vijf af. Maar laat ik me voorstellen. Ik […]

‘s Anderendaags heeft ze haar linnenkast opgeruimd. Ze komt haar kleurrijke bandeau tegen. Terwijl ze hem in haar handen heeft, gaan haar gedachten terug naar vijfenveertig jaar geleden: samen in de kano. Liefdevol vouwt ze hem netjes op en legt hem bij de sjaals in haar lade. Vanavond zit ze […]

In mijn jeugd droegen vrouwen van middelbare leeftijd een regenkapje, doorzichtig en van plastic. Zo werden hun gepermanente krullen niet nat. Ik vond het vreselijk, en sprak met mezelf af nooit zoiets te gaan dragen. De mode van de bandeau, Palestijnensjaal en buff heb ik ook langs me heen laten […]

De betogers zijn er klaar voor. Na eerst een bezoek gebracht te hebben aan het lieflijke Honfleur, alwaar de cake en koffie er prima ingingen, zijn de krachten gebundeld en goede afspraken gemaakt. Vanzelfsprekend, want het betreft hier uiteraard een groep beroepsbetogers. Die kennen de kneepjes van het vak. Dat […]

Halverwege de D68, tussen Clermont-Ferrand en Ceyssat, staat een afgeplakt richtingbord. Pulk het zwarte plastic los (pas op: boete!) en er komen verschoten letters tevoorschijn: ‘BA’, een ’E’. Verlaat hier de D68. Aan het eind van een zanderige landweg staan drie huizen: een mairie, een pharmacie en een bar-tabac. U […]

Bandeauleiro, bandeauleira, piediepiederietietietie lalalalala zing ik uit volle borst mee. Ik ben zo aritmisch als een eikenhouten steunbalk maar het interesseert me geen biet. Ik zwiep mijn zorgvuldig gekweekte ‘bijzettafel’van links naar rechts en maak met mijn vingers bewegingen alsof ik een echte castagnettenvirtuoos ben. Heerlijk, ik voel me weer […]